Wij gaan naar Japan!

En Australië dan?

Een paar weken geleden schreef ik hier over mijn verlangen naar Australië. Meteen na het schrijven van dat bericht ben ik gestart met zelf een reis naar Australië te plannen. Ik werkte een hele trip uit en was na dagenlang werk klaar om te boeken. Helaas bleek al snel dat de gewenste vluchten — zowel internationaal als binnenlands — niet te boeken waren. Ofwel paste de enige beschikbare vlucht niet in de planning, ofwel was het onbetaalbaar. Duizenden combinaties heb ik geprobeerd op allerlei sites, tot ik er zot van werd. Ik denk eerlijk gezegd dat ik al te laat was met boeken. De beste opties waren er al uit.

Het Australië plan werd dus opnieuw naar 2028 verschoven, waar het oorspronkelijk gepland stond. In 2027 zal ik een nieuwe poging doen om te boeken, nu hopelijk wél vroeg genoeg, meteen van zodra er vluchten beschikbaar zijn, zo’n 11 maanden op voorhand.

Een sprong in het onbekende (voelt goed!)

Tijdens mijn zoektocht naar vluchten vulde ik voor de fun eens ‘Tokyo’ in de zoekbalk in plaats van ‘Sydney’. Gewoon omdat mij dat veel makkelijker leek om te boeken (één vlucht heen en één vlucht terug) maar vooral om eens te kijken wat dat ons zou kosten. Mijn vingers typten het bijna vanzelf. En … voor ik het wist ging er bij ons een balletje aan het rollen. Want de prijs voor een vlucht naar Tokyo was interessanter dan die van de vluchten naar Australië. En zo maar één vlucht heen en terug moeten boeken, was wel veel makkelijker dan de 7 voorziene vluchten voor Australië…. Een paar dagen later zocht ik nog eens op Tokyo en klikte ik zonder al te veel nadenken op ‘bestel tickets’. Bam! Wij gaan naar Japan! Mijn kinderen vielen compleet uit de lucht toen ik dit meedeelde haha.

Niet dat dit Japan idee nu geheel uit het niets komt. Japan stond al langer op de verlanglijst van mijn man. Zelf was ik er ook steeds meer geïnteresseerd in geraakt de voorbije jaren. Ik had al heel wat verhalen gehoord van mensen die naar daar waren geweest en enthousiast terugkwamen (waaronder mijn ouders). Ik las het afgelopen jaar ook een paar boeken over Japan, onder meer Abroad in Japan (affiliate link) wat ik een héél tof boek vond. Dus … opeens dacht ik ‘niet nadenken, gewoon boeken’. We zien wel!

Nog veel te plannen in deze kerstvakantie

En op dit punt zitten we nu ongeveer. We hebben een vlucht heen en terug geboekt en ik heb ook al wat hotels geboekt op basis van een voorlopige route die we hebben uitgetekend. Dit om toch alvast de gemoedsrust te hebben dat er al IETS vast ligt. Al begint het echte plannen nu pas, nu ik er tijd voor heb deze kerstvakantie.
Ik ga mij helemaal onderdompelen in Japan. Ik ga de route nog eens grondig bestuderen, eventueel toch wat aanpassen en andere hotels zoeken. Ik ga ook onderzoeken hoe we ons daar gaan verplaatsen, waarschijnlijk met de trein. Ik wil ook de taal een beetje leren en wil nog meer te weten komen over de Japanse cultuur zodat we daar zeker geen flaters slaan. Dit is trouwens een zéér goed boek hiervoor (affiliate link), ook een favoriet van mij dat ik afgelopen jaar las en nu aan het herlezen ben (samen met de kinderen).
Nog veel te plannen maar ik heb er heel veel zin in.

Onze kinderen zien de reis ook volledig zitten. De oudste zoon is geobsedeerd door vliegtuigen dus die vindt alles goed zolang het maar iets met een vlucht is. Hoe verder, hoe beter. De jongste zoon is al Japans aan het oefenen op Duolingo. Hij kan alvast thee en rijst bestellen. Voor onze jongens is Japan vooral het land van Pokémon, Nintendo Switch en sushi. Wat wil je nog meer!?

Altijd een plan B in het achterhoofd

Oh ja en als je mijn vorige reisbericht hebt gelezen dan weet je dat reizen boeken momenteel niet zo eenvoudig is voor ons. We moeten alles boeken met telkens een plan B in het achterhoofd, voor het geval we de hele reis moeten uitstellen wegens familiale omstandigheden. Ik heb nu dus vliegtickets geboekt die ook weer geannuleerd kunnen worden. Ik leg enkel hotels vast die we nog tot vlak voor vertrek kunnen annuleren. En voor de rest bekijk ik wat mogelijk is, of we nog een aantal zaken op voorhand moeten boeken of dat het toch ter plaatse kan. We hebben ook een goede reisverzekering afgesloten zodat we zelf ook voor het meeste gedekt zijn.

Tips zijn welkom!

Tips voor Japan mag je mij hieronder of op sheenablogt@gmail.com altijd doorsturen. Heel graag zelfs. Zeker wanneer het tips zijn voor een reis naar Japan mét kinderen.
Na onze reis ga ik hier zelf ook een verslag neerpennen met onze ervaringen.

Onze voorlopige planning ziet er als volgt uit: landen in Tokyo – trein naar Hiroshima – paar dagen Hiroshima (uitstap Miyajima) – trein naar Kyoto – paar dagen Kyoto (uitstap Nara?) – trein naar Hakone – één dag Hakone + onsen – trein naar Tokyo, eindigen met 4/5 dagen Tokyo (uitstap Nikko?). Maar alle opties liggen eigenlijk nog open. Zo twijfelen we bijvoorbeeld toch over een dagje pretpark in Osaka. De puzzel is nog lang niet gelegd.

Ik weet weer wat te doen deze vakantie.

Tot de volgende!

Zelf een zwembad bouwen: waar zijn we aan begonnen?

Deel 4: Technieken & afwerking

Nadat het beton in de muren werd gegoten (zie deel 3), werd het tijd om aan de technieken te beginnen. Wij hebben, na lang wikken en wegen, er voor gekozen om te gaan voor een vrij klassiek systeem van pomp, zandfilter, automatische chloor- & pH-regeling en een warmtepomp. Daarbovenop voorzien we een UV-lamp die ervoor zal zorgen dat er minder chloor nodig is (hopen we toch). Tot slot bestaat het deel technieken nog uit de twee voorziene zwembadlampen en een systeem dat dit alles samen beheert. Ik ben niet de vrouw van de technieken dus stel mij er best niet té veel vragen over …

Omdat zowel ons tuinhuis als onze garage te ver gelegen zijn van het zwembad hebben we ervoor gekozen om een aparte tuinkast aan te kopen om alle technieken in te installeren. Het werd een hele puzzel maar we zijn er in geslaagd om alle leidingen tot aan de kast te brengen en in de kast een plaats voor te voorzien. Aangezien de winter intussen voor de deur staat hebben we beslist om het chloor- & pH-systeem + de UV-lamp + de warmtepomp (die buiten komt te staan) nog niet aan te sluiten. Deze moeten toch weer afgekoppeld worden in de winter, dus dat heeft weinig zin.

Die technieken waren véél meer werk dan we hadden gedacht. Ik geef het maar mee….
Eens alles grotendeels klaar was konden we aan het volgende deel beginnen: de afwerking van ons zwembad.

We bestelden stabilisé om de openingen naast de wanden terug mee op te vullen. We dachten dat dit heel veel werk zou zijn maar dit viel dan weer heel goed mee. Werk inschatten lukt ons niet altijd even goed!


Nadat de randen weer opgevuld waren moesten we in het bad zelf nog enkele werken uitvoeren ter voorbereiding van het plaatsen van de zwembadliner:

– alle openingen en openstaande voegen opvullen met tegellijm
– alle wanden proper maken
– de bodemplaat opschuren (hiervoor huurden we een schuurmachine)
– de laslatten plaatsen waartegen de liner moet worden aangebracht
– egaline en een mousse op de trap en ligbank aanbrengen
– een viltdoek plaatsen tegen alle wanden

Wij hebben drie zwembadranden die afgewerkt worden met een plantenborder en één rand (en een hoekje) die een boordsteen zal krijgen. Beide versies hebben een andere laslat afwerking, het combineren van beide afwerkingen bleek geen probleem.
Voor het lassen van de liner legden we een afspraak met een professional vast, daar durfden we zelf niet aan beginnen.

Na het plaatsen van de viltdoek mocht er absoluut geen regen meer in het zwembad vallen. Daarom leenden we een grote tent om over ons bad te plaatsen. Op 10 november was het eindelijk zo ver: de linerlasser kwam onze donkergrijze liner tegen de wanden plaatsen. Eindelijk begon ons zwembad er afgewerkt uit te zien!

Daarna begon het leuke gedeelte: het zwembad mocht gevuld worden! Beetje bij beetje vulden we het bad. Telkens wanneer het waterniveau aan een inbouwdeel kwam moesten we het deel uitsnijden uit de liner en het verder afwerken (de niveaus werden aangegeven met de lichtgrijze plakkers die je hierboven op de foto ziet).
Het was intussen half november dus het viel dik tegen om dan nog in het zwembad te moeten kruipen om die dingen uit te snijden. Het water was ijskoud maar gelukkig heeft mijn man de klus geklaard!

Toen het bad gevuld was moesten we zo snel mogelijk de pomp in werking stellen want er kwamen vriesnachten aan en dan moet de pomp constant blijven draaien (wij gaan actief overwinteren).
Helaas hadden we weer maar eens slecht ingeschat hoeveel werk het nog zou zijn om die pomp aan de praat te krijgen. “Even snel de elektriciteit nog aansluiten” bleek uiteindelijk een werk van vele avonden in de regen en de kou.

Gelukkig, net voor de eerste vriesnacht, draaide onze pomp! We wachten wel nog op een vervangstuk van de filter want die lekt helaas een beetje. Maar ik ga er van uit dat dit helemaal goed komt.

Aangezien de technieken niet echt mijn ding waren heb ik mij de voorbije weken toegelegd op de tuinaanleg. Ik bestelde een hele hoop planten en een nieuw boompje en legde een border rondom ons zwembad aan. De planten zijn nu nog heel klein maar het is de bedoeling dat dit een goed gevulde groene border zal worden met vele bloemen en planten.

De taken die nu nog overblijven zijn:

– de boordstenen plaatsen
– de opstaande rand afwerken met cortenstaal: de grond naast het zwembad helt af, een stukje van de opstaande rand van het zwembad blijft dus zichtbaar
– de randjes aan de borders nog beter afwerken
– hier en daar nog een putdeksel plaatsen
– de laatste technieken installeren van zodra het warmer weer wordt

En tot slot: het zwembad in gebruik nemen!

De volgende (en laatste) zwembadupdate zal dus pas voor ergens in de lente van 2026 zijn. Ik kijk er zelf al naar uit. Hopelijk kan ik dan wat zonnigere foto’s posten.

Mijn volgende blogpost zal over onze reisplannen gaan ….. Ik spring van het ene project meteen in het volgende. En wat voor één!

Tot dan!



Droomprojecten mogelijk maken zonder geldstress

In 2018 heb ik één van mijn betere beslissingen genomen. Een beslissing die ervoor gezorgd heeft dat wij de afgelopen 7 jaar met onze gewone 9-to-5-jobs zonder al te veel geldstress vele leuke extraatjes hebben kunnen plannen. We hebben zelfs een paar grotere dromen verwezenlijkt (verre reizen, zelf een zwembad bouwen, …).

Hoe dat komt?
Omdat ik in de zomer van 2018 ben beginnen budgetteren met de budgetapp You Need A Budget (YNAB).

Budgetteren richt zich op twee grote onderdelen. Je hebt enerzijds alle maandelijkse kosten die je moet zien te coveren. Daarvoor is budgetteren uiteraard een hele handige tool.
Maar ik wil het vandaag hebben over dat andere gedeelte: het beheren van spaargeld.

Spaargeld is in zo’n budgetteringstool niet langer één enkel bedrag – het getal dat je op de spaarrekening ziet staan – maar een bedrag dat verdeeld is over alle mogelijke toekomstige uitgaven. Hierdoor kan je steeds in één oogopslag zien of je voor bepaalde zaken al voldoende gespaard hebt of nog niet.
Om aan te tonen wat ik bedoel, geef ik even een voorbeeld:

Stel dat Felix, die geen budgetapp gebruikt, 20.000 euro spaargeld heeft. Dat geld staat op zijn spaarrekening, hij ziet enkel en alleen dat bedrag. Hij wil een reis naar New York boeken die 5.000 euro kost. Hij rekent uit dat hij dan nog 15.000 euro over heeft. Dat lijkt hem voldoende voor noodgevallen dus: hij boekt de reis.

Aan de andere kant heb je Laura. Laura wil ook een reis van 5.000 euro naar New York boeken. Ze heeft een budgetapp waarin ze haar 20.000 euro spaargeld verdeeld ziet over alle spaardoelen die ze heeft ingegeven. Ze ziet in de app heel duidelijk de omschrijving van het spaardoel met daarnaast het bedrag dat ze al gespaard heeft, het totaalbedrag dat ze wil bereiken, en hoeveel er nog te gaan is. Het ziet er bijvoorbeeld zo uit (sterk vereenvoudigd voorgesteld):

Laura ziet meteen dat ze nog 2.000 euro tekort komt voor New York.
Stel dat ze de reis toch wil boeken omdat de timing nu echt ideaal is, dan zal ze moeten beslissen ten koste waarvan ze dit wil doen. Misschien ontdekt ze dat al haar huishoudelijke apparaten het komende jaar nog onder garantie vallen en dat de 2.000 euro die ze nu al voorzien heeft voor eventuele vervangingen, op korte termijn nog niet nodig zal zijn. Ze kan er dan voor kiezen om die 2.000 euro die bij vervangtoestellen staat te verhuizen naar het spaarpotje van ‘Reis New York’.
Of ze kan naar goedkopere vluchten en hotels zoeken in de hoop de reis voor 3.000 euro te kunnen boeken.
Zo kan ze de reis toch boeken, en na de reis kan ze weer verder sparen om de overige spaarpotjes verder aan te vullen.

Zowel Felix als Laura zullen naar New York kunnen vertrekken maar Laura gaat dit toch met net iets meer financiële gemoedsrust kunnen doen. Want ze heeft een goed zicht op het budget dat ze écht ter beschikking heeft voor reizen. Felix is misschien op het moment van boeken totaal uit het oog verloren dat er nog een paar grote kosten aan zitten te komen waardoor hij achteraf misschien spijt krijgt dat hij zoveel geld aan New York heeft uitgegeven.

Wij verdelen ons geld dus zoals Laura maar dan nog veel uitgebreider. Al onze spaardoelen zijn in detail uitgeschreven en het spaargeld is over al die potjes verdeeld. In sommige potjes zit nog niks, anderen hebben bijna hun doelbedrag bereikt.
Het vraagt wat discipline om inkomsten en uitgaven nauwgezet bij te houden en telkens het overblijvende budget te verdelen over alle spaarpotjes, maar ik doe dat graag. Voor mij is het geen opdracht om zoiets vol te houden.

Door te budgetteren gaan we véél bewuster om met ons geld en zo kunnen er dromen die eerst nog heel ver weg leken, toch mogelijk worden.
Ik weet ook te allen tijde hoeveel geld ik aan iets kan spenderen en dat neemt zoveel denkwerk weg.
Ik koop bijvoorbeeld geen nieuwe kledij meer als er geen geld in mijn potje voor kledij zit. Tenzij ik geld verschuif van het ene naar het andere potje goed wetende wat daar dan het gevolg van is. Als ik die dure jas écht wil kopen, dan kan ik bijvoorbeeld mijn abonnement op de Libelle niet verlengen. Oké dat is dan een keuze die ik maak. Ik maak die keuze dan en kom ook bewust niet aan bijvoorbeeld het spaargeld voor onze droomreis. Dat blijft veilig staan.

Ik kan het echt iedereen aanraden om een budget bij te houden.
Onze YNAB budgetten werden de laatste maanden duchtig heen en weer gesleept. Eerst was er een zelfbouwzwembad dat we niet gepland hadden. En vorige week heb ik een reis geboekt die we niet gepland hadden ….Dus wij hebben wel het één en ander moeten opofferen om wat zaken gedaan te krijgen. Over zwembad & reis vertel ik graag meer in volgende blogposts!

Wie zelf eens met YNAB aan de slag wil gaan kan het een maand gratis uitproberen met mijn ‘refer a friend’ link. Als je daarna betalend lid wordt, krijg ik ook een maand gratis. Voor alle duidelijkheid: ik heb dit blogbericht NIET als reclame voor YNAB geschreven. Het is toevallig de tool die wij gebruiken en waar ik wel heel tevreden over ben 🙂

Verlangen naar Australië

Australië. Ik heb iets met dat land. Al van kinds af aan fascineert het mij. Ik keek ook altijd graag naar allerlei Australische programma’s zoals Skippy the Bush Kangaroo en series zoals Heartbreak High, Home & Away en MasterChef Australia.

Onze huwelijksreis in 2009 ging dan ook naar dit prachtige land. Over die keuze moest ik niet lang nadenken. Bij thuiskomst voelde ik een enorm heimweegevoel – maar dan in de omgekeerde richting. Ik miste Australië zo hard. Anderhalf jaar later reisden we daarom opnieuw naar daar. Alweer een fantastische reis, en het heimweegevoel was gelukkig een pak minder bij thuiskomst. Alsof mijn hoofd nu wist: “Je kan altijd nog eens teruggaan. Laat het los. :-D”

De jaren gingen voorbij, het leven ging voort. Er kwamen twee kinderen, een huis dat verbouwd moest worden en we ontdekten nieuwe plekken in de wereld. We zeiden wel regelmatig tegen onze jongens: “Ooit gaan we samen naar Australië.” Op een bepaald moment plakten we er zelfs een jaartal op: 2028. Dan is er namelijk een volledige zonsverduistering in Australië (in juli). Dat willen we ook graag eens meemaken! In 2026 kan je er trouwens in Europa al eentje zien, maar die past minder goed in onze planning (scoutskamp).

De afgelopen weken keek ik naar The Block Australia (seizoen 2024) en na zoveel afleveringen Australisch gebabbel begon het toch weer te kriebelen. Deze zomer beseften we ook dat volgend jaar het laatste jaar is waarin we ouderschapsverlof kunnen opnemen. Voor zo’n verre reis is wat extra verlof wel mooi meegenomen. Dus… misschien moeten we…??

Bon, de bal ging aan het rollen. Er werd zelfs een reisbureau gecontacteerd. MAAR… er is een probleem (nog los van het feit dat ik geen idee heb of het totaalplaatje betaalbaar zal zijn).

Iemand in onze familie is erg ziek. Iemand die zo belangrijk is dat ik absoluut nooit naar Australië zou willen vertrekken als blijkt dat het dan geen goed idee is. Om welke reden dan ook.

Je zou denken dat je een verzekering kan nemen voor zoiets, maar dat kan niet. Want wij weten nu al dat deze persoon ziek is, en dan kan je dat nooit als reden inroepen voor een annulering. Het risico is te groot voor de verzekeraar.

Met de verzekering komen we er dus niet uit. Wat met het reisbureau? Die hebben helaas zeer oninteressante annuleringsvoorwaarden.

Ik overweeg nu om alles zelf te boeken, met zoveel mogelijk flexibiliteit. Maar eerlijk: dat is voor dit type reis echt een complexe taak. Het gaat om internationale vluchten, vluchten ter plaatse, huurauto’s, kampeersafari’s, uitstappen, hotels op verschillende plaatsen, enzovoort. En dan moet ik eerst het hele traject nog bedenken en uittekenen. En de goedkoopste vluchten vinden. Ik weet gewoon niet waar te beginnen.

Dit was net de reden dat ik met een reisbureau wilde samenwerken: zij zijn specialist en kunnen deze taak makkelijk overnemen. Ik vind dat het ook waard om wat extra voor te betalen. Maar ja… zij kunnen ons dus niet helpen.

Wanneer er iemand in de nabije omgeving plots zo ziek wordt, voelt dat voor mij net als een wake-upcall om juist nu te doen wat we zo graag willen. Niemand weet wat de toekomst brengt.

Het andere uiterste is: onze dromen on hold zetten… maar tot wanneer dan? Ik wil net heel graag al onze reisverhalen nog kunnen delen met deze persoon die ziek is. Niet alleen volgend jaar maar hopelijk ook nog vele jaren daarna. En stel dat het volgend jaar allemaal wel goed gaat… gaan we dan geen spijt hebben in de zomer als we dan niet in Australië zitten?

Ik weet het niet goed. Ik twijfel. Ik weet het echt niet. Ik wacht op een soort super oplossing die plots uit de lucht gaat komen vallen. Intussen voel ik Australië roepen… en als jij, net als ik, zo wordt aangesproken door dit land, dan weet je exact hoe sterk die lokroep kan zijn. When you know, you know.

PS: in één van de volgende berichten ga ik het eens over GELD hebben (hoe spaar je voor een zwembad én een reis naar Australië?). Voor jullie denken dat wij schatrijk zijn…… (spoiler: dat zijn we niet).