Categorie: Kinderen

Geplaatst op

Spelletjesdag

*Disclaimer: deze blogpost bevat affiliatelinks. Als je via zo’n link iets koopt, krijg ik daar een kleine commissie voor, zonder extra kosten voor jou. Doorklikken is vrijblijvend en je mag er zeker van zijn dat ik door niemand ingehuurd word om reclame te maken. Alles wat ik schrijf is 100% mijn eigen mening.

Sinds het coronajaar 2020 zijn wij met oudjaar een nieuwe traditie gestart: Spelletjesdag! Wij gaan niet meer naar feestjes op oudjaar maar vieren deze dag nu al enkele jaren thuis met enkel ons eigen gezin. Elk jaar wordt het concept hier en daar nog wat aangepast maar de editie van 2025 was eigenlijk perfect, ik denk dat de dag nu echt op punt staat.

Wat is Spelletjesdag? Wel, 31 december ziet er bij ons tegenwoordig zo uit: de kinderen krijgen onbeperkte gametijd (op pc en Switch). De enige dag op het jaar waarin we dit zonder beperkingen toestaan. Je kan je misschien al voorstellen hoe blij die twee opstaan op Spelletjesdag.
Maar, gamen is natuurlijk niet echt de ‘Spelletjesdag’ die ik initieel voor ogen had. De Nintendo games moeten dus verplicht afgewisseld worden met échte gezelschapspelletjes of met Switch-spelletjes die we allemaal samen kunnen spelen, zoals Super Mario Party. Tussen al het gamen door voorzien we hier en daar een korte wandeling om toch ook de buitenlucht eens te voelen en onze ogen te laten rusten.
Ook de muziek mag niet ontbreken, ik kan de hele dag door heerlijk luisteren naar De Tijdloze Top 100 (weliswaar met een hoofdtelefoon want niet iedereen is fan).

Naast het gamen is er nog een heel belangrijk onderdeel: cadeautjes. Wij geven elkaar geen cadeautjes met kerst maar sparen alles op voor Spelletjesdag. De regel is dat we elk cadeautjes voor elkaar kopen. Hiervoor gaan we enkele dagen op voorhand al eens een dagje shoppen in het Wijnegem Shopping center (ook altijd een topdag!). De jongens zijn intussen oud genoeg om daar alleen rond te lopen dus we kunnen elkaar echt verrassen met onze cadeaus.

Naast de cadeaus voor elkaar voorzie ik ook altijd een paar gezamenlijke cadeaus die we op Spelletjesdag zelf al kunnen gebruiken: lekkere pralines voor bij de koffiepauzes, één of meerdere nieuwe gezelschapspellen die we dan meteen kunnen uitproberen, chips voor bij de aperitief, een nieuwe kerstbal die meteen in de boom kan, etc. Ik pak zoveel mogelijk in, hoe meer cadeaus hoe leuker.

Ik kocht dit jaar het spel ‘Coffee Rush‘ wat bij ons alle vier erg in de smaak viel. Daarnaast haalde ik in een Japans winkeltje wat vreemde snacks om al eens uit te testen ter voorbereiding op onze reis. Ik gaf ook een spel cadeau waarbij we met stokjes allerlei sushi’s moeten samenstellen, het ideale cadeau om met stokjes te leren eten. Dat gaan we namelijk nog nodig hebben dit jaar! Heel verslavend om mee te oefenen trouwens, ik doe dit nu elke dag.

Dit jaar hadden we maar liefst 40 cadeaus onder de boom liggen. Echt heel veel.
De hele dag door maakten we dus tijd voor cadeautjes. Soms speelden we eerst een paar rondes Mario Party om te zien wie een cadeau verdiende, soms gaven we het zomaar tussendoor. Supertof, ik hou van cadeautjes. Voor die ene keer op het jaar mag het eens over the top zijn.

We voorzien ook altijd lekker eten de hele dag door. Naast de snacks die als cadeaus worden uitgepakt, zijn er ook: pannenkoekjes als ontbijt, lekkere lunch met toast en ’s avonds ovenhapjes, soep, kaasschotel en ijstaart.

’s Avonds worden de nieuwjaarsbrieven nog voorgelezen en ik maak zelf ook altijd een overzicht van het afgelopen jaar, waar we dan samen nog eens doorheen gaan en ons verwonderen over hoeveel er toch in een jaar gebeurt.

We blijven tot middernacht op en kijken dan samen door ons raam naar al het illegale vuurwerk dat rondom wordt afgevuurd. Daarna duiken we onze warme bedjes in, met veel spijt dat het alweer voorbij is.

Zo verloopt dus Spelletjesdag: spelen, eten, cadeautjes uitpakken, wandelen, spelen, eten, … enzovoort. Een heerlijke dag, een geweldige traditie waarvan ik hoop dat deze nog lange tijd mag blijven bestaan. Het is misschien wel mijn favoriete dag van het jaar.

Ik hoop dat jullie 2025 ook op een fijne manier hebben kunnen afsluiten en wens jullie het allerbeste voor 2026!

Om af te sluiten nog een quote die heel hard samenvat hoe ik in het leven sta:

Geplaatst op

Het einde van het baby tijdperk

Afgelopen weekend kwamen mijn schoonbroer en zijn vriendin al onze babyspullen ophalen voor het kindje dat zij binnenkort verwachten (jawel, ik word voor het eerst tante, jeej!).
Hoewel ik af en toe al wat babygerief had weggedaan stond er hier toch nog echt wel héél veel en het was superhandig dat we dit nu allemaal in één keer konden wegdoen.

Toen de spullen beneden in onze gang verzameld waren om aan hen mee te geven begon ik toch een beetje een raar gevoel te krijgen. Dit was het dan. Voor echt. Het definitieve einde van het babytijdperk. Er zal hier nooit geen klein baby’tje meer in huis komen (tenzij op bezoek).

Aan de ene kant voelde ik opluchting, de fase werd afgesloten en ik had weer superveel ruimte op zolder. Aan de andere kant voelde ik verwarring. Hoewel ik altijd al 99,99% zeker was van het feit dat ik geen derde kind wou begon ik toch plots te denken: is dit wat ik écht wil? Ben ik echt 100% zeker?

Dus toen begon ik door babyfoto’s te scrollen en filmpjes te bekijken van de eerste levensjaren van onze zonen. Ik zag de meest schattige taferelen en genoot ervan om het terug te zien. Tegelijkertijd besefte ik ook dat ik nu op dit moment meer kan genieten van die filmpjes dan destijds toen ik het ‘live’ mocht meemaken. Toen was ik vooral moe. Heel moe. Ruim vier jaar van onderbroken nachten is zo slopend geweest. De helft van de tijd was ik een zombie.

Wil ik dat nog eens meemaken? Neen dat wil ik niet meer.

En dus moet ik het maar doen met de herinneringen aan ons babytijdperk en vooruitkijken naar wat nog mag komen. Een volgend hoofdstuk met twee kinderen die dit jaar 5 en 7 jaar zullen worden. Twee kinderen die weer veel zullen leren, nieuwe dingen zullen ontdekken en mij hopelijk veel slaap zullen gunnen. Een leven met ons vier. We zijn compleet.

Denk ik …

Geplaatst op

Brief aan mijn 2 zonen


Lieve F. en I.,

Wat een druk verbouwjaar hebben wij er op zitten. In maart vorig jaar hebben we de helft van ons huis afgebroken, dat vonden jullie best jammer want af en toe kregen we te horen dat jullie ons oude huisje misten. Gelukkig werd er in de maanden nadien ook weer wat opgebouwd. Dat leek jullie allemaal niet zo veel te deren. Jullie waren het al snel gewoon dat er hier werkmannen over de vloer kwamen en zij hadden ook altijd gezien dat jullie hier woonden want jullie stelden hen allerlei vragen. F. zei dan ‘ik ben F. , wie ben jij?‘. Bij I. was het wat brutaler, jij riep al wel eens ‘Wat kom jij hier doen????‘ tegen een werkman met daarbij jouw handen in de zij en een boze blik op jouw gezicht.

In oktober kwam dan eindelijk onze nieuwe keuken waar we al zoveel over gepraat hadden. I. jij wou een blauwe keuken en F. jij wou een rode keuken maar helaas pindakaas, het werd een witte. Teleurstelling alom bij I.! Gelukkig zijn jullie de nieuwe keuken intussen gewoon en ik geloof zelfs dat ik al wel eens gehoord heb dat jullie ons nieuwe huisje echt heel mooi vinden 🙂

Momenteel zijn we aan de laatste klusjes bezig, er moet nog één keer een werkman komen en dan is het aan ons voor de allerlaatste puntjes op de i te zetten. Het zal jullie worst wezen, jullie vinden het echt heel normaal dat er sinds maandag ook plots een WC beneden is of dat er nu een binnendeur aan het waskot hangt. Als kind kan je zo zorgeloos zijn, zalig toch!

Naast het leven thuis in de verbouwing gingen jullie natuurlijk ook nog naar school de afgelopen maanden. I. jij bent een jaar geleden van start gegaan, na de krokusvakantie, pal in de week waarin wij met onze afbraakwerken zijn begonnen. In die week zijn we trouwens ook nog met jou op spoed beland nadat je met jouw hoofd tegen een kast was geknald …. alles moest weer dichtgeniet worden. Brrr! Je was wel superflink (of in shock?).
Ook op school was je flink, het ging er meteen heel goed.
In september ging je van start in de eerste kleuterklas, met dezelfde juf als in het instapklasje en al snel begon je alle klasgenootjes en de werking van de klas goed te kennen. Je hebt veel vrienden op school en gisteren vertelde je mij dat Lotte jouw ‘lievelingsmeisje’ is. Schattig 🙂

Je vindt het ook fantastisch om thuis jouw juf na te spelen. Dan moet ik in de zetel gaan zitten en luisteren naar de juf wat we vandaag allemaal gaan doen (spelen, pipi doen, fruitje eten, jas aandoen, naar huis gaan) en ook ’s avonds in bed lees jij tegenwoordig aan mij een boek voor in de rol als juf. Grappig detail: wanneer je een bladzijde in het boek moet omslaan dan maak je jouw vinger eerst nat, net zoals de juf dat doet. Elke keer moet ik daar weer om lachen.
Maar ik moet oppassen met dat lachen bij jou want je voelt je snel uitgelachen en daar heb je een hekel aan. Dan krijg ik een boze blik en jij kan echt héél boos kijken.


Gelukkig worden we altijd snel weer vrienden. Met jouw knuffels ben je wel spaarzaam, die zijn heel kort en als ze dan toch eens lang zijn dan gaan er bij mij meteen alarmbelletjes af want dan mag ik er zeker van zijn dat je ziek aan het worden bent. Jaja kleine man, ik begin jou al goed te kennen.
Je bent onze puzzelkampioen, een waterrat, een durver, een stoere jongen, een lieve jongen en iemand die het liefst alleen pasta met kaas eet.

F., jij zit intussen al in de derde kleuterklas, een klas waarin jij je heel goed voelt met een hele fijne juf. Je leert er al de letters van het alfabet, iets wat jou enorm interesseert en waar je thuis ook mee aan de slag gaat. Vorig weekend heb je nog een heel verhaal geschreven. Wij dicteren de letters en jij schrijft ze op.
Laatst toonde je mij een woord dat je zelf had kunnen schrijven, zonder hulp te vragen, het was het woord ‘POLITSI’. Super toch! 🙂

Jij bent in tegenstelling tot jouw broer wel een grote knuffelaar maar tegenwoordig ook een beetje een uitdager. Je tast de grenzen af en sleurt I. soms mee in jouw ondeugende ideeën. Dat is iets minder fijn voor ons!
Gelukkig weet ik wel 100% zeker dat je in jouw hart nog steeds een hele lieve jongen bent want ook die komt regelmatig boven.
Je bent ook enthousiast en kijkt met een open blik naar de wereld. Bang, dat ben je soms ook. Dat komt volgens mij omdat je over alles nadenkt, er gaat veel om in dat hoofdje van jou.
Je hebt ook nog steeds een ongelooflijk oog voor detail en een fantastisch geheugen. Je verbaast mij echt met wat jij weet of onthouden hebt.
Je bent ons tekentalent, een creatieveling, een fotograaf, een babbelaar en iemand die het liefst van al elke dag Zweedse balletjes in de Ikea zou gaan eten.

Lieve schatten, ik kijk al uit naar onze verlofmaand samen, nog drie dagen en april is van ons!

40 dagen bloggen: 39/40 (ik ga dit zo hard halen 🙂  )
Skipdagen : 4/6

Geplaatst op

Mijn favoriete voorleesboeken voor kleuters

Wij hebben hier de gewoonte om elke avond voor het slapengaan een verhaaltje voor te lezen aan onze kleuters. Een perfecte afsluiter van de dag, het moment waarop iedereen weer tot rust komt.
Onze jongens hebben elk een grote stapel boeken op hun kamer liggen waaruit ze elke avond één verhaal mogen kiezen, het ene boek is al wat leuker om uit voor te lezen dan het andere.
Ik hoop natuurlijk altijd dat ze één van mijn favorieten gaan kiezen.
Dit zijn de boeken waaruit ik zelf het liefste voorlees:


1. Slapen met Fien en Milo: vooral voor onze jongste kleuter is dit nog een heel interessant boek. In het boek lezen we wat Fien en Milo allemaal doen voordat ze gaan slapen: tanden poetsen, op het potje gaan, pyjama aan doen … hele herkenbare zaken voor onze kleuters.

2. Jip en Janneke: dit boek moest en zou ik hebben. Als kind was ik al zot van dit boek. We hadden dit boek in de kleuterklas en ik herinner mij nog steeds hoe fantastisch ik het vond om er uit voorgelezen te worden. Het was echt zo’n klas-boek, het boek van de juf, een boek dat ik zelf thuis niet had, het bleef iets onbereikbaars.
Tot nu dus, nu heb ik het eindelijk zelf en intussen ken ik alle verhaaltjes al bijna vanbuiten. Het is het perfecte voorleesboek: leuke korte verhaaltjes met een tekening erbij. Je kan ook verhaaltjes uitkiezen volgens thema, nu zijn we bijvoorbeeld alle verhaaltjes over Pasen aan het lezen. Een topper!

3. Ik zou wel een kindje lusten: grappig verhaaltje over een krokodil die het beu is om steeds maar bananen te eten.


4. Het grote droomverhalen boek: Ik vind dit een prachtig boek: mooie teksten, mooie tekeningen, echt één van mijn topfavorieten. Het is hier eens per ongeluk terecht gekomen, mijn ouders hadden het boek eigenlijk gekocht om er voor bij hun thuis uit te kunnen voorlezen maar nadat we het eens ‘één avondje’ geleend hebben is het nooit meer terug geraakt …

5. De allerliefste knuffel van de hele wereld: een verhaal over de band tussen mama en kind en het belang van een echte mamaknuffel 🙂

6. Het boek zonder tekeningen: een boek, zonder tekeningen en toch interessant voor kleuters … eentje waar ze elke keer weer hard mee moeten lachen wanneer ik er uit voorlees.


7. Het Letterwinkeltje (& de andere boeken uit die reeks): een langer verhaal om voor te lezen maar wel heel fijn om te lezen, de teksten rijmen en het zijn toffe & leerrijke verhaaltjes met boeiende tekeningen.

8. Kaka worstje: geweldig boek. Ik zag die cover en ik lag al plat van het lachen. Een topfavoriet. Onze jongens kennen de tekst al vanbuiten!

9. Masha en de beer: de verhalen van op TV in boekvorm, ik vind Masha een toffe en het is fijn om TV eens te kunnen vervangen door een boek!

Hebben jullie nog aanraders? Ik hoor ze graag!

40 dagen bloggen: 33/40
Skipdagen : 4/6