De Syriëtas – Het resultaat

Enkele weken geleden had ik nog nooit een naaimachine aangeraakt. Sierbanden, beleg, tornen, voering, … waren woorden die mij vreemd waren.

En kijk nu eens. Ik heb zowaar zelf een tas gemaakt. Wie had er gedacht dat ik dit kon (ik niet!). De ‘Syriëtas’ dan nog wel.
Een kritisch oog zal meteen hier en daar wat fouten zien in mijn uitvoering, maar ik vind hem toch geslaagd en toon jullie hier dan ook met trots het resultaat:




Dit is dus echt een tas die iedereen kan maken. Ik met mijn minieme stikervaring heb dit gekund, dus iedereen kan dit.
De uitleg die bij het patroon zit is heel duidelijk, al geef ik toe dat het af en toe wat zoeken is wat er juist wordt bedoeld. Maar je vindt het uiteindelijk wel. Ik heb geen externe hulp moeten inschakelen en heb het volledig met die uitleg kunnen uitvoeren.

Oh en weet je nog dat ik jullie vertelde over hoe leuk blogland wel is.. wel hier is nog eens het bewijs. Vrijdag kreeg ik post van Vietje:

Dat was meteen een perfecte start van mijn weekend. Bedankt Vietje!

Sheena

Brief aan mijn zoon(tje)

Dag mijn klein patéke,

Als mijn geheugen mij niet in de steek laat schreef ik mijn laatste brief aan jou op moederdag. Hoog tijd dus om je nog eens op de hoogte te brengen van jouw meest recente avonturen. 
Je bent nu bijna 13 maanden oud en bent een echte deugniet. Je bent groot aan het worden en dat vind ik leuk want nu kunnen we meer dingen samen doen.

Eén van de dingen waar we de laatste dagen zo van genoten hebben is van op ons picknickdeken in de tuin te liggen. Je kan dan de beestjes zien bij de buren (kippen, geiten, eenden, de poes, …) en dat vind je fantastisch. Altijd maar wijzen met dat kleine worstenvingertje van jou, met grote ogen, en dan kijk je mij aan met een blik van ‘kijk mama kijk ik heb daar iets ongelooflijks gezien!!’ 

Samen op het picknickdeken knuffelen we veel en spelen we met jouw duploblokjes die je met je verjaardag hebt gekregen. Je ontdekte na een tijd dat er naast het picknickdeken nog een hele wereld lag. Je ontdekte het gras: eerst kroop je er heel voorzichtig in en dan snel weer terug op het deken. Maar al gauw kon ik je uit alle uithoeken van de tuin gaan plukken omdat je weer op verkenning was vertrokken.

We hebben samen ook al eens een heel klein fietstochtje gemaakt. Dat vond je maar raar. Heel de weg keek je erg bezorgd toen je bij papa achterop zat. En toen ik naast jullie kwam fietsen keek je mij verbaasd aan. Je snapte het nog niet helemaal, maar dat komt nog wel. We hebben nog een hele zomer voor ons om te gaan fietsen.

Jouw eetgewoonten zijn ook wat aan het veranderen. Je wilt meer en meer zelf eten. Maar niet met een lepel, neen hoor. Met je handen! En geen stukjes brood meer, zoals we je ’s avonds altijd gaven, neen, je wilt eten wat mama en papa aan het eten zijn. En je zal ons niet rustig laten eten zolang jij daarin je zin niet hebt gekregen!

Je bent dol op muziek. Als er muziek is begint heel jouw lijfje heen en weer te waggelen en dan lach je naar ons jouw acht tanden bloot.
We vierden vaderdag vorige week. Je verfde met jouw handen een papieren das bij de onthaalmoeder. Er hangen ondertussen al meerdere tekeningen op onze frigo. Zo leuk! We kochten ook een boek voor papa om zelf pasta te leren maken zodat hij eindelijk zijn pastamachine eens kan gebruiken.

Je hebt ook je prikjes gekregen bij kind&gezin. Tegen onder meer de mazelen, waardoor je de week erna plots allemaal rode stipjes op jouw lijfje had staan.
Je bent ook even ziek geweest, maar niets erg. Na twee dagen rust kon je er al weer tegen aan.

We zijn naar een BBQ geweest bij jouw onthaalmoeder waar alle kindjes en ouders waren en jij ons eens kon tonen met welk speelgoed je allemaal speelde en hoe je met de andere kindjes omging.

Je bent superflink als we met jou ergens naartoe gaan. Zo nam ik je mee toen ik een naaimachine ging kopen. Anderhalf uur zijn we in de winkel geweest en jij gaf geen kik. We zijn ook samen naar de jaarmarkt geweest en ook daar was je braaf.
Met je verjaardag was je ook heel flink en heb je bij iedereen wel eens op de schoot gezeten. Iedereen mocht met jou rondwandelen in de tuin. Oma, opa, vake, moeke, bomma, bompa, grootoma, meter P, jouw meter, peter, tante,..
Je werd die dag ook overladen met cadeautjes: kledij, zandbak, duplo, muzikaal autootje, … Wat word jij toch verwend!
We kregen van de onthaalmoeder ook een grappig filmpje van jou waarin je je verjaardagscupcake (door mij gebakken!) helemaal alleen , in zijn geheel, opeet. Hilarisch om te zien (als je ooit trouwt is dat een filmpje dat getoond zal worden, jawel!).

Zelfstandig stappen kan je nog niet, maar je loopt wel heel graag achter jouw loopwagentje heel de living op en neer. En je kan je ook prima voortbewegen door rechtop ergens tegen te staan en dan naar links of rechts te verschuiven.

Je zet graag papa’s Playstation op. Je wijst ook altijd met de ’tvkaskes’ naar de TV. Je probeert zelf je CD van kapitein Winokio op te zetten. Je haalt graag de potten en pannen uit onze keukenkast, net als alle boeken, dvd’s & spelletjes uit de boekenkast. 
Je kan de trap opkruipen, helemaal naar boven! Al heeft mama dat niet zo graag (maar van papa mag je dat, .. uiteraard alleen wanneer we vlak achter jou mee naar boven wandelen).

Je kan ‘dada’ zeggen en zwaaien. Iedereen die een deur opent wordt door jou vrolijk uitgezwaaid. Zelfs al gaat die persoon gewoon even naar het toilet.

Zot patéke!

Je mama x x x

Knip knip knip

Alle patroon delen van de Syrië tas zijn geknipt! Morgen kan het échte werk beginnen. Dat hele knip-plak-knip gedoe is niet echt mijn ding. Ik blijk daar nogal onhandig in te zijn : scheve lijnen trekken, in mijn vingers prikken bij het afspelden , mijn schaar bewegen net op het moment dat ik knip enzovoort. Ik hoop dat het niet zo hard zal opvallen in het eindresultaat ( al bedenk ik mij nu dat het waarschijnlijk een heel dom idee was om met een stofje met streepjes te werken…). Ach ja …


Sheena

Uitgelezen

Sinds zo lang ik mij kan herinneren lees ik elke avond voor het slapen gaan in een boek. Elke avond, dus ook wanneer ik pas tegen de ochtend in bed lig, zelfs dan moet ik eerst nog even kunnen lezen (ondertussen ligt manlief dan al lang te snurken naast mij).

Tot vorig jaar ons zoontje werd geboren. En mijn nachten zo vaak onderbroken werden dat ik gewoon te moe was om nog te lezen. Maandenlang bleven al mijn boeken liggen. Maar sinds kort slaapt ons zoontje op zijn eigen kamer de hele nacht door en heb ik mijn vast avondritueel weer kunnen oppikken.

Ik heb hier rechts op mijn blog een plaatsje voorzien voor de boeken die ik op dit moment aan het lezen ben. 

Deze week las ik dit boek uit:

Ik wist op voorhand niet wat ik van dit verhaal moest verwachten. Ik ben gewoon beginnen lezen en was verrast over het verhaal. Het was iets helemaal anders dan ik verwacht had. Het is een heel vrolijk en gek verhaal en hoe meer ik in het boek las hoe interessanter het werd. Een ideaal boek om voor het slapengaan te lezen.

Ondertussen ben ik al met een nieuw boek gestart, een dagboek van iemand die te voet naar Rome is gewandeld. 
Reisverhalen spreken mij heel erg aan, ik wissel regelmatig af tussen romans en reisverhalen.

Lezen jullie veel? Wat is jullie favoriete boek?

Groetjes,
Sheena