Berichten

Geplaatst op

Een dure zaterdagvoormiddag

Gisteren mocht ik gaan shoppen voor alle benodigdheden voor mijn zelf te maken rokje!
Ik trok met manlief en kind naar Mechelen. Daar is er een leuk winkeltje ‘Stich&co’ waar je stofjes kan kopen. De lerares van de stiklessen had ons gezegd dat we sowieso een katoenen stof moesten kopen en geen stofje met strepen of met ruitjes want dat zou te moeilijk zijn. Ik had iets met bolletjes in mijn gedachten, maar uiteindelijk heb ik een gewone effen stof gekozen. In de kleur van een paar schoenen van mij, zo heb ik meteen al een halve outfit.

Daarna zijn we naar de Veritas geweest voor een schaar, kopspelden, patroonpapier, zo van die dingen.
Tegen dat ik daar buiten kwam had ik toch al redelijk wat geld opgedaan aan de voorbereidingen voor mijn rokje.

Maar … het ergste moest nog komen.
In Mechelen is er een grote naaimachinewinkel ‘Van Rooy’. Daar wou ik nu toch ook graag eens binnenspringen want ik had ondertussen al uren en uren op het internet besteed met het zoeken naar een perfecte startersnaaimachine voor mijzelf. Ik leende tot nu toe de naaimachine van mijn schoonmoeder om de lessen te kunnen volgen. Maar zij gebruikt die machine zelf ook nog zeer veel waardoor ik er niet op kon oefenen tussen de lessen door.
Dus ik was toch aan het denken over een eigen machine en na veel zoeken was ik al tot de conclusie gekomen dat die eerste machine meteen iets deftig moest zijn. Waarom? Omdat ik dat advies kreeg van verschillende ervaren naaisters (zoals mijn schoonmoeder die al 20 jaar met dezelfde Bernina naait) en ook vooral omdat ik de opties in de toekomst wat wil openhouden naar wat ik met die machine allemaal wil gaan doen. Voor zwaardere stoffen heb je al een zwaardere motor nodig in de machine etc. 
Ik twijfelde uiteindelijk nog tussen twee merken: Bernina of Pfaff. Dus die ben ik dan eens gaan uittesten in de winkel. Na anderhalf uur had ik beslist: de Bernina! Die voelde beter aan en leek eenvoudiger in gebruik. Zodus heb ik nu een eigen, zeer deftige, naaimachine en ik ben er keiverliefd op!!!

Ik wou natuurlijk meteen al iets kunnen maken op die naaimachine en zodus drong er zich nog een laatste aankoop op: het boek ‘Allemaal rokjes’ van Mme Zsazsa.
Want onze lerares had gezegd dat vooraan in dat boek een makkelijke oefening stond, namelijk het maken van ‘gewichtjes’ die van pas komen om patronen op hun plaats te houden bij het knippen van stof. Iets makkelijk dat ik ook nog eens ga kunnen gebruiken achteraf… ideaal! Bovendien gaan we uit dat boek een rok maken in de les en ik wou al eens bestuderen hoe dat ik zijn werk zal gaan (strever die ik ben).

De eerste oefening (en het helemaal klaarzetten van de naaimachine) ging vrij vlot.
Hieronder het resultaat:



Ik geef toe: het is niet helemaal hetzelfde als de gewichtjes op de foto in het boek, maar kom, ik ben al blij dat ik er in geslaagd ben IETS te maken. Ik had dit tenslotte nog nooit eerder gedaan.

Ik geef jullie ook nog graag een foto mee van het gekozen stofje voor de rok:



Ik probeer nu te vergeten hoeveel geld ik gisteren heb opgedaan en vooral te genieten van mijn mooie machine en alle toekomstige naaiprojecten die mij nog te wachten staan. Ik heb er echt veel zin in!

Groetjes,

(van een bankroete) Sheena




Geplaatst op

Slaap kindje slaap

‘Houston, we have a problem’. Ons klein meneertje wil niet slapen. Of beter gezegd: ons klein meneertje wil niet slapen bij ons thuis. Bij de onthaalmoeder speelt hij het perfecte kind en slaapt hij zonder te protesteren.
Maar bij ons gedraagt hij zich alsof de wereld zal vergaan als hij in zijn bed in slaap moet vallen. Ik denk dat onze buren (halfopen bebouwing) ondertussen al een verhuis overwegen …

Wanneer hij uiteindelijk dan toch in slaap valt, krijgen we eventjes rust. Maar dan begint het: om 1 uur : wenen,brullen, schreeuwen. Om 3 uur: wenen, brullen, schreeuwen. Om 5 uur: wenen, brullen, schreeuwen. Niets lijkt hem te troosten, alles hebben we geprobeerd: een knuffelbeer, een lichtje, een muziekje, hem vastpakken, wiegen, met hem rondwandelen, een slaapliedje zingen , …( al kan ik het ergens nog wel begrijpen dat hij niet stopt met wenen wanneer we doodmoe om 3 uur ‘ s nachts ‘slaap kindje slaap’  proberen te zingen … dat is dan meestal niet zo heel toonvast meer)

Maar nu hebben we een plan. Afgeprint van op de computer, gevonden op het internet. Het plan gaat als volgt: laat de peuter 5 minuten wenen, ga 1 minuut naar hem. Laat hem 7 minuten wenen, ga 1 minuut naar hem. Laat hem 9  minuten wenen, ga 1 minuut naar hem, enzovoort.
Gisteren viel hij zo na 3 kwartier in slaap. En hij werd ‘pas’ wakker om 4.30 u wat al een hele overwinning was voor ons. We gaan het plan dus verderzetten en hopen dat het ons binnen niet zo’n heel lange tijd weer wat nachtrust zal opleveren.

Laat je door mijn verhaal vooral niet afschrikken als je nog geen kinderen hebt. Want hoe zwaar dit ook is, je zou gewoon alles doen voor zo’n ventje. De liefde wint nog steeds van de miserie! Neemt niet weg natuurlijk dat het allemaal nog veel toffer zou zijn indien we wat meer zouden kunnen slapen.

Even iets anders: 
ik kijk al heel erg uit naar zaterdag want dan ga ik shoppen voor mijn rokje dat we gaan maken in de stikles! Dan ga ik een stofje kiezen, en een rits, en garen , en scharen, en alles wat ik nog nodig heb. En ik ga zelfs al eens binnenspringen bij een winkel met naaimachines (Van Rooy, Mechelen) om eens te kijken wat er zo allemaal op de markt is en wat eventueel een goede machine voor mij zou zijn. Want het idee van een eigen machine te kopen zit in mijn hoofd en gaat er niet meer uit. Ik surf al naar websites over naaimachines, ik lees blogposts over naaimachines, ik zoek winkels op van naaimachines…
En te zeggen dat ik er nog niet eens mee kan werken. En nog straffer: dat ik tot voor kort totaal geen interesse had in naaimachines of  patronen, stofjes, en al die dingen . Maar toen ben ik op een dag beginnen breien. En dat beviel mij zeer. Daarna ontdekte ik blogs. Die gingen nogal vaak over naaien, stofjes, patronen, … . Daar zag ik zoveel toffe zelfgemaakte dingen en begon het te kriebelen om dat ook te gaan doen. En zo ben ik op dit punt beland.


Als jullie naaimachine tips hebben hoor ik ze graag: welke functies zijn handig om te hebben? Welke niet? Bepaalde merken die aan of af te raden zijn? 

En als er nog iemand tips heeft om een peuter vlot in zijn bed te krijgen (en de hele nacht te doen slapen): vertel ze mij , we kunnen ze gebruiken! 


Ohja nog iets: als je je zou afvragen hoe het met de moestuin gaat: die ziet er nogal nat en triestig uit in dit weer. De plantjes leven nog en groeien. Op de meloen na, die zijn we kwijt denk ik. Die ziet een beetje gelig en ligt plat tegen de grond. Tenzij het nu stralend weer zou worden komt dat niet meer goed vrees ik.
Onze patatten in zakken doen het nog het beste van alles. Die groeien en groeien en de zakken zijn ondertussen bijna volledig gevuld met grond.
Van zodra de zon zich nog eens laat zien, en het terug wat aantrekkelijker wordt om in de tuin te werken geef ik jullie nog eens een uitgebreide update met foto’s.



Groetjes,
Sheena

Geplaatst op

Sheena kocht een patroon en steunt een goed doel!

Ik kan nog steeds niet met een naaimachine werken, maar nu ik lessen volg zie ik het meteen groots. Ik denk al na over het kopen van een eigen naaimachine, ik verzamel al patronen van zaken die ik misschien ooit zal kunnen maken, etc.
Zo kocht ik ook dit patroon: een patroon met handleiding voor een tas. Het heeft mij 5 euro gekost, maar ik heb hier ineens ook een goed doel mee gesteund! (Syrië 12-12). Een win-win situatie dus.

Of ik ooit in staat zal zijn om die zak te maken, dat weet ik nog niet. Maar het patroon zal ik alvast goed bijhouden. Het is een motivatie om na mijn 3 ‘stik er op los’ lessen zelf te blijven oefenen.


                                         
Groeten,
Sheena

Geplaatst op

Sheena stikt er op los

Gisteren ben ik naar de les geweest. De ‘stik er op los’ les. De eerste van drie lessen waarin we zouden leren werken met een naaimachine en als oefening een schort zouden maken.


Maar toen kwam de lerares toe en die zei: ‘hallo, vandaag gaan we leren hoe we rokjes van Madame Zsazsa gaan maken’.
Eum …Wij zaten daar (net allemaal ons van moeder/shoonmoeder/oma geleende naaimachine klungelend in elkaar gestoken) : eum … maar wij  kunnen helemaal nog niet werken met een naaimachine? Was dit niet de beginnersles… gingen wij niet eerst leren hoe we een draad op zo’n machine moeten zetten? En dan voorzichtig een schort proberen te maken?

Ah oeps .. de lerares had haar vergist. Ze dacht dat wij een groep waren die al de gevorderde Madame zsazsa lessen kwam volgen.
Ze had haar schortenpatroon dus ook niet bij. Maar geen nood: ze zou ons dan wel meteen een rokje leren maken. Een simpel A-lijn rokje zou moeten lukken. 
Wat eigenlijk wel een meevaller is voor ons, want een rokje klinkt toch leuker dan een schort. Dus dat kwam dan eigenlijk nog goed uit!

Het eerste deel van de les heeft de lerares ons de basis van onze naaimachine uitgelegd: draad opzetten, al een keertje ‘gas geven’ op de pedaal om het gevoel al wat te leren kennen, op een recht lijntje proberen te stikken. Zo van die dingen.
Het tweede deel van de les hebben we allemaal onze rokmaat laten opmeten en heeft ieder een patroon overgetekend en uitgeknipt in de juiste maat. 

In de volgende les starten we dan écht met het rokjesmaken.
Ondertussen hebben we nog even de tijd om de nodige aankopen te gaan doen: een mooie stof kiezen, garen, een rits, scharen, speldjes, …. een hele lijst!

Ik heb er zin in! De eerste les was alvast heel plezant. Ik denk dat ik al zeker een eigen naaimachine op mijn kerstlijstje van 2013 zal zetten.
Tenzij dat de volgende lessen ineens tegenvallen natuurlijk (wie weet wat voor een lelijk rokje er uit mijn machine gaat komen …)
Ohja en dat boek van Madame Zsazsa is er ook al eentje voor op de kerstlijst.
Of vroeger. Want zo lang kan ik waarschijnlijk niet wachten.
Groetjes,
Sheena