Japan – Ons reisverslag

We zijn intussen alweer enkele weken terug thuis van onze spontaan geboekte reis naar Japan. Het was, werkelijk waar, een fantastische reis! Ik kan geen enkel minpunt opnoemen. Het is een heerlijk land om door te reizen.
Omdat ik zelf bij het plannen van een reis graag reisverhalen van anderen lees en overal tips & tricks opzoek heb ik beslist om hier ook eens ons uitgebreide reisverslag neer te schrijven met onder meer alle praktische zaken om zelf een reis naar Japan te boeken. Een hele boterham, hier gaan we 🙂 …

Wat hebben we op voorhand geboekt voor Japan?

Heel veel eigenlijk en dat viel zeer goed mee om zelf te doen van thuis uit.

De vluchten boekten we via de site van Brussels Airlines. Ik heb er op gelet om NIET met Lufthansa te vliegen want ik had van twee verschillende mensen gehoord dat die vliegtuigen heel weinig beenruimte hebben op die route. We vlogen uiteindelijk met ANA en hadden daar voldoende beenruimte. Ook de service was top! Heen vlogen we rechtstreeks van Brussel naar Tokyo. De terugvlucht was via een tussenstop in Frankfurt. We hadden twee keer een nachtvlucht en dat was ideaal. We sliepen veel en de tijd vloog voorbij.

Hotels heb ik allemaal geboekt via Booking. Voornamelijk omdat ik daar kon kiezen voor hotels die je nog tot vlak voor vertrek mag annuleren. Dat gaf mij wat meer gemoedsrust en zorgde er ook voor dat ik onze planning last minute nog altijd zou kunnen aanpassen als daar plots nood aan zou zijn. Ik zocht voornamelijk hotelkamers die RUIM genoeg waren om met ons vier samen aangenaam tijd te kunnen doorbrengen. Veel hotelkamers in Japan zijn piepklein. Goed op de oppervlakte letten dus. Waar je ook op kan letten zijn het soort bedden: wij sliepen een aantal keer op een bed dat niet meer was dan een matras op de grond. Ik vond dat heel gezellig maar als je slecht te been bent is het waarschijnlijk handiger om een kamer met Westerse bedden te boeken.
De prijzen van hotels vielen vrij goed mee. Veel hangt natuurlijk af van hoe lang op voorhand je boekt en in welke periode je reist. Enkel in Kyoto heb ik een duur hotel ‘moeten’ nemen omdat ik geen goedkopere optie kon vinden die aan al onze eisen voldeed. Het was wel het beste hotel van de hele reis, gelukkig maar. We waren tevreden over al onze hotels. We hebben er ook op gelet dat we bij de hotels waar er ontbijt voorzien was, dat dit niet enkel een Japans ontbijtbuffet was maar dat er toch ook Westerse opties waren. Hoe graag ik mij ook wou onderdompelen in hun cultuur, ontbijten met rauwe vis was toch nog een brug te ver voor mij.

Voor wie interesse heeft, wij sliepen in:
– TOKYO (1 nacht): Miyako City Tokyo Takanawa – 2 moderate kamers
– HIROSHIMA (2 nachten): Fav Hiroshima Heiwaodori – 1 Deluxe Studio
– KYOTO (3 nachten): Kyoto Itoya Hotel Mon – Junior Familie suite
– HAKONE (1 nacht) – ook een duurder hotel maar hier was wel uitgebreid Japans diner én ontbijt én gratis gebruik van ‘onsen’ inbegrepen in de prijs: Setsugetsuka – Superior Kamer
– TOKYO (4 nachten): The Moto Hotel Asakusa – Comfort vier persoonskamer

Treinen: ook treinen bleken vrij makkelijk op voorhand te boeken. We hebben het hele traject door Japan met de trein afgelegd. Reizen met Japanse treinen gaat heel vlot. Het systeem zit efficiënt en duidelijk in elkaar. De eerste trein ga je misschien een beetje moeten zoeken maar je zal zien dat je snel, net als wij, een volleerde treinreiziger wordt.
De Shinkansen (hoge snelheidstrein) heb ik rechtstreeks geboekt op de boekingssite. Je moet daar een account aanmaken en daarna kan je alle nodige treinen opzoeken en boeken. Je kan alles al boeken maar pas een maand voor vertrek krijg je een definitieve bevestiging met de toegewezen stoelen. Die stoelplaats kan je dan eventueel nog aanpassen. Tip: als je vanuit Tokyo richting Kyoto reist boek je best stoelen aan de rechterkant (D&E), dan heb je namelijk op een zonnige dag zicht op mount Fuji!
Ik heb ter plaatse één keer een Shinkansen omgeboekt. We waren vroeger in het station dan verwacht en via de website en mijn account kon ik onze boeking makkelijk omzetten naar een vroegere trein. Handig!
Is het nodig om die treinen op voorhand te boeken? Neen, eigenlijk niet, je kan perfect ter plaatse tickets kopen. Maar ik vond het rustgevend om te weten dat dat al in orde was.
Daarnaast kocht ik ook nog tickets voor de Narita Express. Die bracht ons op de eerste dag van de luchthaven in Narita naar het centrum van Tokyo. Ook voor deze tickets was het niet nodig om op voorhand te boeken ,maar het kon wel ,dus ik deed het alvast. Elke zoektocht ter plaatse die ik kon overslaan heb ik overgeslagen. Voor het boeken van deze trein moet je wel genoeg ruimte laten. Boek niet te vroeg na landing want je moet eerst nog door de douane en dat kan wel even duren (ongeveer 45 minuten bij ons). De Narita Express boek je hier.

Wat ik nog op voorhand kocht was de ‘Hakone Free Pass’, hiermee konden we in Hakone twee dagen lang alle metro, treinen, kabelbanen en boten nemen die deel uitmaken van de Hakone Loop. Tip: het loont de moeite om bij de ‘piratenboten’ in deze loop ter plaatse nog een upgrade naar eerste klasse te kopen. Dat kost niet veel en je staat dan met veel minder personen op een apart dek en mag ook eerder aan boord.

Tot slot is er nog de SUICA kaart voor het plaatselijk openbaar vervoer. Als je een iPhone hebt kan je onder ‘wallet’ heel makkelijk een Suica kaart toevoegen. Je koppelt er een betaalkaart aan en dan ben je klaar om de metro te nemen in Japan. Wij hebben al onze metro’s én zelfs boten (naar Miyajima) kunnen nemen met de Suica kaart. Opgelet: iedereen heeft zijn eigen kaart nodig. Bij ons hadden de twee kinderen een eigen GSM met Suica. Hebben ze geen GSM dan dien je ter plaatse een fysieke kaart voor de kinderen te kopen die je daar dan kan opladen.

Activiteiten ter plaatse: via de website van Get your Guide boekten we drie activiteiten (affiliate links):
Workshop eetstokjes maken in Tokyo: Dit was heel fijn om te doen en we hielden er een leuke souvenir aan over!
Een thee ceremonie in Kyoto: ook dit was een succes. Het was een eerste kennismaking met een theeceremonie en we mochten er ook zelf aan de slag. Het was een welgekomen rustpunt in een drukke Kyoto dag.
Een avondwandeling met gids door de geishawijk in Kyoto: dit was fantastisch. Eén van mijn persoonlijke hoogtepunten van onze reis. Magisch.

Daarnaast kocht ik ook nog op voorhand tickets voor:
– een bezoek aan Himeji Castle en de nabijgelegen tuinen
Team Lab Planets in Tokyo (aan te raden om op voorhand te boeken!)
– we probeerden ook nog tickets te boeken voor het Pokémon café in Tokyo maar dat bleek gesloten te zijn in de periode dat wij er waren. Dit is eentje dat je zeker op voorhand moet boeken en waarbij je op het moment dat er een tijdsslot vrijkomt aan de pc klaar moet zitten… Het verkoopt zeer snel uit.

Onze reisroute door Japan in 14 dagen

Dag 1: nachtvlucht van Brussel naar Tokyo Narita. Deze verliep heel goed.
Dag 2: aankomst in Narita. Na het doorlopen van de douane namen we de Narita Express naar Tokyo Centrum (station Shinagawa). Overnachting Tokyo.
Dag 3: We namen de Shinkansen van Shinagawa Station naar Himeji. Daar bezochten we het Himeji Kasteel & de nabijgelegen tuinen. Beide waren de moeite!. Vervolgens namen we de Shinkansen van Himeji naar Hiroshima, waar we bleven overnachten.
Dag 4: In de voormiddag verkenden we te voet het Peace memorial Park & het bijhorende museum (druk!) . In de namiddag namen we de boot naar Miyajima (aanrader!) – overnachting in Hiroshima


Dag 5: we bezochten de Japanse tuin Shukkeien in Hiroshima (de moeite!) en namen daarna de Shinkansen naar Kyoto. In Kyoto bezochten we de Nishiki markt en maakten een avondwandeling in de geishawijk (aanrader!) – overnachting in Kyoto
Dag 6: bezoek aan het Gouden Paviljoen, de Ryoanji tempel (met rotstuin) het Zilveren Paviljoen -waar we het volledige filosofenpad afwandelden- en de Kiyomizu Tempel. Deze laatste was mijn persoonlijke favoriet. Toen we terug naar ons hotel wandelden, door het geisha district kwamen we twee maiko’s tegen. Geisha’s in opleiding. Die konden we heel makkelijk herkennen na de gidsuitleg van de vorige avond. Blij om ze in het echt gespot te hebben! Overnachting in Kyoto.
Dag 7: We bezochten de bekende rode poorten van Fushimi Inari-taisha en bezochten daarna Sanjusangen-do, een zeer speciale tempel vol beelden van de godin Kannon (ik vond dit zelfs een beetje griezelig). Daarna gingen we naar het Nijo kasteel met de piepende nachtegaalvloeren. Tot slot namen we deel aan een theeceremonie . Overnachting in Kyoto.


Dag 8: ’s Ochtends namen we de Shinkansen naar Odawara. Van daaruit stapten we op een trein van de Hakone Loop richting Gora. In Gora bezochten we het mooie beeldenpark. Daarna gingen we ontspannen in de onsen van ons hotel en waagden we ons aan een zéér uitgebreid Japans diner. Dat was een belevenis op zich! Overnachting in Gora.
Dag 9: aangezien onze magen het uitgebreide diner van de avond ervoor nog niet verwerkt hadden besloten we het 7-gangen Japanse ontbijt wijselijk over te slaan. We vertrokken meteen verder op de Hakone Loop: via een kabelbaan vlogen we over een plek met – naar zwavel ruikende – warmwaterbronnen. We aten op een tussenstop zwarte eieren, in zwavelbronnen gekookt. Dat zou volgens de legende ons leven verlengen. We kregen er een prachtig zicht op Mount Fuji gratis en voor niets bij . Daarna namen we een ‘piratenboot’ die ons over een meer bracht naar een bus die ons weer naar het station in Gora bracht waar we opnieuw de trein naar Odawara konden nemen om van daaruit een Shinkansen naar Tokyo te nemen. Hehe …Nog een metro later kwamen we aan in ons hotel in Tokyo. We maakten nog een avondwandeling in onze buurt Asakusa die meteen heel goed aanvoelde. Ons hotel lag vlakbij de tempel Senso-ji, die overdag zeer druk bezocht werd maar ’s avonds van ‘ons’ alleen was.


Dag 10: Op deze dag verkenden we de volgende zaken in Tokyo: de tuinen van het Keizerlijk Paleis, de leuke monorail op de Yurikamomeline die ons naar Teamlab Planets bracht (de moeite!) en tot slot het uitzichtpunt over heel Tokyo op de bovenste verdieping van de Mori Tower (zeer de moeite!).
Dag 11: bezoek aan de tuin Shinjuku Gioen (een favoriet!), het mooie Meji Shrine, de drukke Takeshita straat en het nog drukkere Shibuya kruispunt. Wijken vol interessante winkels voor mijn drie reisgezellen en tevens game nerds.
Dag 12: uitgebreid bezoek aan Ueno Park en het daarin gelegen Nationaal museum van Natuur en Wetenschap (met dino’s én met de echte – weliswaar opgezette- hond Hachiko). Daarna een wandeling naar het drukke Akihabara waar we ons amuseerden op de vele grijpmachines. Avondwandeling Asakusa en overnachting in Tokyo.


Dag 13: verkenning van onze eigen wijk Asakusa met daarin de ‘keukenstraat’ Kappabashi street. We volgenden ook de stokjesworkshop, heel fijn! Wandeling naar de Skytree (maar niet bezocht). Tegen de avond namen we een taxi naar de luchthaven Haneda waar we op de nachtvlucht naar Frankfurt stapten.
Dag 14: vlucht van Frankfurt naar Brussel. Einde van de reis.

Tips & Tricks voor een reis naar Japan

  • restaurants zochten we via de app Tabelog. Alles vanaf 3 sterren zijn zeer degelijke restaurants. We probeerden heel wat verschillende specialiteiten uit en het was altijd lekker. Een paar favorieten:
    • ramen in Yoroiya Tokyo
    • monjayaki in Asakusa Monja Monro
    • onigiri en sushi en smoothies uit de 7-Eleven
    • wagyu beef hotpot in Miyakoyasai Kamo Karasuma Ten in Kyoto
    • fluffy pancakes in Everyones café, Ueno park, Tokyo
    • … en nog vele anderen! Matcha ijs op verschillende plaatsen, oesters in Miyajima, burgers bij MOS burgers, …

  • Reistijd: hoeveel dagen heb je nodig om Japan te leren kennen? Wij waren er een kleine twee weken en dit voelde zeker niet als te weinig aan. We hebben dan ook heel veel gedaan op die twee weken tijd!
    In welke periode kan je best naar Japan reizen? Wij gingen in april. De temperatuur was dan heel aangenaam. Twintig graden en vaak droog (1,5 dagen regen gehad). In het begin van de reis hebben we nog vele bloesems gezien!
    Wat eerder af te raden is, is reizen in de zomermaanden. Dan is het in Japan snikheet en kunnen er ook stormen zijn.
    Ook eerder af te raden is de periode van de Golden Week, begin mei. Dan is het heel druk want dat is een verlofperiode voor de Japanners zelf.
  • bagage: wij reisden rond met de trein. Op de trein en in de stations is het niet handig om grote koffers mee te nemen. Het kan, maar ik raad het niet aan (veel trappen!). Wat wij deden was het volgende: elk van ons had een ruime rugzak, met daarin een toiletzak, pyjama, een reserve outfit en ondergoed voor een paar dagen. Dat was alles wat we meenamen op de trein. De rest van onze bagage zat in een grote en een kleine koffer die we via Yamato lieten versturen naar onze accommodatie. Je kan dat niet op voorhand boeken maar ter plaatse wijst het zichzelf uit. Zo gingen wij in Narita airport naar de Yamato counter en lieten daar onze grote bagage meteen naar ons hotel in Kyoto versturen, waar we een paar dagen later zouden toekomen. Het begin van onze reis legden we dus enkel met onze rugzakken af. In Kyoto stond onze bagage al op ons te wachten in de kamer. Op onze laatste dag in Kyoto lieten we onze bagage via de hotelreceptie doorsturen naar het hotel in Tokyo, waar we twee dagen later zouden toekomen. De uitstap naar Hakone tussendoor deden we dus weer enkel met onze handbagage. Werkte perfect!
    In elk station zijn er trouwens ook lockers waar je de bagage even kan achterlaten. Dit deden we bijvoorbeeld bij ons bezoek aan Himeji Castle tussen twee treinreizen door. Dan lieten we onze rugzakken in de locker zodat we vrij het kasteel konden gaan bezoeken.

  • openbaar vervoer: werkt super en snel. We deden alles met openbaar vervoer, enkel in Kyoto hebben we 1 dag gebruik gemaakt van taxi’s om de uithoeken van de stad vlot te bereiken. Daar zou ik dat wel aanraden als je veel gedaan wil krijgen op één dag.

  • stempels: in elk station en in sommige winkels en info centers kan je stempels vinden. Wij vonden het heel fijn om die te verzamelen en hadden op voorhand al een stempelboekje gekocht (google op :EKI stamp book en je vindt keuze genoeg). Ook bij tempels kan je stempels laten plaatsen. Dat moet in een apart boekje dat je daar kan kopen. Bij die stempels wordt ook nog ter plaatse in het Japans iets geschreven (kalligrafie). Volg in de tempels de pijlen naar ‘Goshuin’ voor deze stempels te bemachtigen. Voor een Goshuin moet je wel betalen.
    Op sommige plaatsen, bijvoorbeeld bij het Nijo kasteel in Kyoto, zijn er speciale stempels: daar moet je op een aantal locaties op het domein een stempel zoeken die je dan telkens over de vorige stempel moet plaatsen. Je krijgt zo een gelaagde stempel met meerdere kleuren. Heel tof!

  • de taal: wij oefenden alle 4 enkele maanden Japans op Duolingo. Dat zorgde ervoor dat de Japanse taal al wat vertrouwd aanvoelde en maakte het ons makkelijk om enkele basiszinnen te verstaan en zelf te zeggen. “Arigato Gozaimasu” bijvoorbeeld, hebben we veel gebruikt en gehoord. Het betekent dankjewel, in een beleefde vorm. De laatste ‘u’ spreek je trouwens niet uit: arigato gozaimaS.

  • met stokjes eten: ook dit hebben we op voorhand geoefend, gelukkig maar want we hebben ter plaatse nooit mes en vork vastgehad. Al kan het uiteraard wel als je daar naar vraagt.

  • Pokémon: in Haneda Airport is er een Pokémon machine waarin je je laatste klein geld kan opgebruiken voor een unieke Haneda Pokémon knuffel. De mijne staat nu op mijn bureau, een dagelijkse herinnering aan onze mooie reis.

  • Cultuur: lees je op voorhand in over de cultuur en de gebruiken. Ik heb veel aan dit boek (affiliate link) gehad om de cultuur te leren kennen.
    Enkele weetjes: je mag niet op straat eten, het is not done om in het openbaar je neus te snuiten, er zijn nergens vuilbakken (neem dus zakjes mee!), je moet heel vaak de schoenen uitdoen om iets te bezoeken, op de trein mag een GSM niet op luid staan, je moet op een perron in het juiste vak gaan staan voor de trein die komt , etc…

  • Douane tip: je kan voor vertrek al een QR code laten aanmaken die je nodig hebt om ter plaatse vlot door de douane te geraken. Dit kan je hier doen en is ten zeerste aan te raden. Anders moet je het daar nog doen terwijl je in de rij staat te wachten en dat is niet handig , zeker wanneer je geen oog hebt dicht gedaan op het vliegtuig (dat hadden de mensen achter ons namelijk voor). Je moet er toch even goed jouw focus kunnen bijhouden.

  • Japanse wc’s: het is handig om de eerste keer een GSM mee naar de wc te nemen om via een vertaalapp te weten te komen wat al die knopjes van de Japanse WC betekenen. Of je kan op goed geluk ergens op duwen en zien wat er gebeurt….

  • GSM abonnement: wij kochten op voorhand via Ubigi een data abonnement voor ons alle vier (e-sim). Dat werkte perfect!

Lievelingsdingen – wat vonden wij het leukst in Japan?

  • de stad Kyoto
  • de wijk Asakusa in Tokyo
  • Miyajima
  • stempels verzamelen
  • avondwandelingen
  • Japans eten (en goedkoop eten!)
  • alles proper, veilig en georganiseerd
  • verwarmde toiletbrillen
  • de kleine koffiezaakjes overal, met de beste koffies ooit (met veel zorg gemaakt)
  • snelle lunch kopen in 7-Eleven, waar we al gauw elk onze favorieten hadden
  • souvenirs shoppen
  • de vele tempels en de tuinen
  • Mount Fuji

Ik ga het hier bij laten. Proficiat als je tot hier geraakt bent. Ik hoop dat iemand er wat aan heeft gehad 🙂 Ik heb zelf al heel véél zin om nog eens terug te gaan naar Japan. Het blijft nazinderen, we hebben het er nog regelmatig over. Een reis om nooit te vergeten.

Tot de volgende!

Wij gaan naar …. Canada!

Het leukste aan op reis gaan vind ik misschien nog wel de voorbereiding. En dat is exact wat ik deze dagen aan het doen ben, onze volgende reis voorbereiden. Een reis naar Canada, waar we met een camper op twee weken tijd van Calgary naar Vancouver zullen reizen.

Canada stond eerst niet op onze planning voor dit jaar. Ik dacht eerder aan Zweden of Noorwegen maar terwijl ik naar inspiratie voor die landen aan het zoeken was vond ik toch niet helemaal wat ik zocht, de reiskriebel bleef uit.
Canada was de afgelopen maanden ook een paar keer op mijn radar gekomen. Er was het prachtige programma Boris op TV, daarna het programma Down the Road in Canada en ik was op een bepaald moment ook uitgenodigd op een infosessie over reizen naar Canada. Het zaadje was dus geplant en waar ik het dit jaar niet helemaal voelde bij Zweden of Noorwegen kreeg ik ineens wel veel zin in Canada. En je leeft maar één keer, toch? Bovendien word ik eind dit jaar 40 dus dan mag het al eens iets meer zijn 🙂
Mijn gezinsleden kreeg ik al snel overtuigd van mijn Canada plannen-al moet ik er aan toevoegen dat we allemaal heel bang zijn voor eventuele ontmoetingen met beren- en aldus kon het plannen beginnen.

Voor het boeken van verre reizen werk ik graag samen met een reisbureau. De vluchten en de camper zijn dan ook via een bureau geboekt. De eigenlijke invulling van de trip doen we grotendeels zelf.
Het werd ons al snel duidelijk dat als je de toeristische route wil volgen die wij gaan volgen, dat je dan best op voorhand alle campings al boekt want anders zou het wel eens kunnen dat er geen plaats meer is.

Dat boeken van die campings in de nationale parken waar we doorrijden bleek professioneel georganiseerd te zijn. Op een bepaalde dag in januari moesten wij op een bepaald uur klaarzitten voor de boeking. We kwamen in een wachtrij terecht met een dertigduizend mensen voor ons en zagen het al even niet goed meer zitten. Na meer dan een uur wachten konden we eindelijk boeken en oef … we hadden nog plaats. Al konden we niet altijd onze favoriete camping meer kiezen maar we gaan er van uit dat de overige campings ook wel OK zullen zijn. Hier ging dus al heel wat opzoekwerk aan vooraf! We hadden op voorhand een plan gemaakt van welke dagen we graag welke campings wilden boeken. Want eens je in het systeem zit mag je niet te veel meer treuzelen!

Gaan kamperen in Canada heeft dus niet echt iets spontaans. Toch niet op die specifieke route in de drukke maand juli. Maar … ergens vind ik het ook wel geruststellend dat alle campings nu al vastliggen en we daar ter plaatste niet meer mee moeten bezig zijn. Het geeft ons meer tijd om te focussen op de daguitstapjes die we daar kunnen maken en meer tijd om te genieten.

Dit is trouwens de camper die we gehuurd hebben, we huren bij Cruise Canada:

Bron: Cruise Canada

Nu de grote lijnen vastliggen ben ik volop bezig met het uitzoeken van allerlei mogelijke wandelingen, bezienswaardigheden, activiteiten … En ook nog wat praktische zaken zoals: wat moeten we zelf nog voorzien voor in de camper, hoe gaan we op de dagen dat we geen camper hebben van punt A naar punt B geraken, is alle administratie in orde (reispas, visum, internationaal rijbewijs,…) en zo verder.

Nog veel te lezen en te kiezen dus! Canada tips altijd welkom 🙂 Ik deel na onze reis met veel plezier de onze.

Groetjes & tot de volgende!

Onze reis door de USA – deel 3: De Parken

In dit derde en laatste deel van het reisoverzicht vertel ik over onze roadtrip langs de nationale parken en andere bezienswaardigheden. Hou je vast voor een lang bericht …. 🙂

Yosemite


Na ons bezoek aan San Francisco reden we met een huurauto (een ruime witte Dodge Grand Caravan) naar Yosemite National Park.
Onze eerste halte was er Mariposa Grove waar we sequoia’s konden bewonderen. Deze gigantische bomen eens in het echt zien stond al heel lang op mijn bucketlist! En aangezien onze reisroute niet door Sequoia National Park liep was dit een heel mooi alternatief.


De volgende dag reden we naar een geweldig knap uitzichtpunt: Glacier Point, wauw, we waren er echt onder de indruk. Van daaruit hadden we een prachtig zicht op de granietkoepel ‘Half Dome‘.
Na Glacier Point volgde Tunnel View waar we een zicht hadden op de bekende bergwand ‘El Capitan’.
Een paar maanden voor vertrek had ik de documentaire ‘Free Solo gezien over een man die zonder enige bescherming El Capitan heeft beklommen. Als je dan onderaan die rots staat lijkt dit echt te zot voor woorden!
We hielden ook nog even halt bij de waterval ‘Bridalveil‘ waar we tot aan de voet van de waterval konden wandelen.
Het centrum van Yosemite Valley sloegen we over (te druk en te weinig tijd voor) en we reden meteen door naar de prachtige Tioga Pass wat denk ik wel dé mooiste route was die ik ooit al gereden heb. Het landschap veranderde er constant. De bergen waren altijd anders: soms rotsachtig, soms met bomen, soms met sneeuw, dan weer roodkleurig. Vooral het laatste stuk, richting Mono Lake was magnifiek. Onderweg hielden we nog halt bij het uitkijkpunt Olmsted Point en aten we onze picknick op aan het wondermooie Tenaya Lake. Yosemite Park was prachtig!

Bodie


Na onze drukke dag in Yosemite reden we nog even door naar het spookstadje Bodie. Dat bleek veel groter te zijn dan ik verwacht had. We hadden eigenlijk geen tijd genoeg om echt alles te bekijken maar we hebben er toch anderhalf uur kunnen rondlopen en heel wat verlaten huisjes bekeken. Om bij Bodie te geraken moet je een stuk off road rijden, dat was vrij spannend met onze gewone auto. Gelukkig is het allemaal goed verlopen. Bodie is echt de moeite, als je de kans hebt om er eens naartoe te gaan voorzie dan zeker genoeg tijd (minstens een halve dag).

Death Valley


De dag na ons bezoek aan Bodie, reden we naar Las Vegas via Death Valley. Dit was de langste rit van onze reis, in totaal was het ongeveer 7 uur rijden vanaf ons startpunt in Mammoth Lakes.
In Death Valley reden we heel de tijd door temperaturen van 40 graden en meer. We hebben dan ook het grootste deel van onze tijd IN de auto met uitstekende airco doorgebracht. Bij enkele bezienswaardigheden zijn we wel een paar keer kort uitgestapt. Zo zagen we:

– de Devil’s golf course: een uitgestrekte vlakte bedekt met steenzout, waar we ook weer een stuk off road voor moesten rijden. Dat was weer spannend maar ik wou dit toch echt gezien hebben.
Badwater Basin: het laagst gelegen punt van Noord-Amerika en ook het heetste punt van deze rit, het was er 45 graden (en het zou er later die dag nog heter worden)
-de Artist Palette: een kronkelige route doorheen vreemd gekleurde bergen
Zabriskie Point: een uitkijkpunt over een soort van gelig duinlandschap

Death Valley was een prachtig park om door te rijden. Heet! Maar echt heel mooi. Het was ook veel bergachtiger en gevarieerder dan ik op voorhand verwacht had.

Zion


Zion is een heel erg mooi park maar wij hadden er toch een beetje een minder goede dag. Dat kwam vooral omdat het heel warm was (37 graden), wat grote wandelingen maken meteen uitsloot en ook doordat we heel lang op overvolle shuttlebussen moesten zitten om het park te verkennen. We waren dus allemaal wat moe en prikkelbaar.
We besloten uiteindelijk om er een korte wandeling te maken naar Weeping Rock en de rest van het park verkenden we met de shuttlebus en deels ook met onze eigen wagen. Het is er echt heel mooi en er zijn tal van wandelroutes doorheen rivieren en langs hoge toppen maar daar komen we liever nog eens voor terug buiten het hoogseizoen.

Logeertip: De Zion Mountain Ranch waar we een heerlijke tijd beleefd hebben. Zorg er wel voor dat je een huisje huurt aan de kant van de weg waar het restaurant ligt, dat zijn de beste huisjes. Wij kwamen er in een heel groot huis terecht waar we ’s avonds van op één van onze balkons konden kijken naar de zonsondergang boven grazende bizons in de weide. We sliepen er twee nachten, de ene dag bezochten we Zion, de volgende dag Bryce Canyon.

Bryce Canyon



Bryce Canyon was voor mij persoonlijk 1 van de hoogtepunten van deze reis. Het is een heel aangenaam park om in te vertoeven en wondermooi. Het voelde er ook een pak minder druk dan in alle vorige parken. We maakten er een prachtige wandeling, de ‘Queen’s Garden Trail’, die afdaalt in de canyon. De klim terug naar boven was best nog wel pittig maar onze jongens deden het zonder zeuren.


Er liggen verder ook verschillende met de auto bereikbare uitkijkpunten in het park, het ene nog mooier dan het andere. Ik was echt onder de indruk! En het was er een aangename 27 graden, een pak beter dan in Zion waardoor we er echt ten volle van konden genieten.

Glen Canyon Dam


Na een laatste overheerlijke ontbijt in het restaurant van de Zion Mountain Ranch reden we naar Page. Onderweg reden we voorbij de Glen Canyon Dam. Indrukwekkend! Er was daar ook een interessant visitor center waar we heel wat bijleerden over de werking van deze dam.

Horseshoe Bend



In Page ligt er nog iets anders mega indrukwekkends: Horseshoe Bend. Een hoefijzervormige meander van de Colorado Rivier. Het is een korte wandeling om tot aan het uitzichtpunt te geraken, met in het teruggaan best nog een stevige klim terug naar boven en daarom is het ook af te raden om dit op het heetste moment van de dag te bezoeken. Wij gingen er ’s avonds naartoe en dat bleek een ideaal moment te zijn. Ook dit was voor mij één van de hoogtepunten van de reis. Het was adembenemend mooi, ik kon er wel naar blijven kijken. Het is zo één van die dingen die je in het echt moet zien want op foto zegt het toch net iets minder.
Aan het uitkijkpunt zaten ook tal van toeristen die de meest spectaculaire foto’s probeerden te maken op de rand van de afgrond. Echt gekkenwerk soms, dan stonden ze daar op hun sletsen vlak naast de afgrond, soms met kinderen erbij en al. Dat was trouwens niet het eerste park waar we zo’n taferelen zagen en we zouden het nog veel meer zien. Alles voor de foto zeker!? Ik heb zelf hoogtevrees dus ik was blij dat ik ook van achter een omheining veilig foto’s kon nemen 🙂

Antelope Canyon


Vanuit Page was het ook maar een korte rit naar Upper Antelope Canyon, een kloof met verticale wanden waar we spectaculaire foto’s konden maken. De Canyon is enkel met een gids te bezoeken en de kloof zit dan ook constant vol groepen toeristen met gids. Je moet er wel wat doorheen kunnen kijken door al dat volk!
Op een bepaald moment scheen de gids met zijn zaklamp op de muur en zei ‘je kan best de kinderen goed in de gaten houden want op deze wanden zitten zwarte weduwen. Kijk hier zit er één, en daar zit er nog één, en daar nog één …’. Slik! De rest van de wandeling probeerden we zo ver mogelijk van de wanden te blijven!

Grand Canyon


De Grand Canyon wou ik al zien van sinds ik een jaar of veertien was. Eindelijk, twintig jaar later, was het zo ver en de canyon stelde gelukkig niet teleur. We bezochten de South Rim en het was er écht ‘grand‘. Zo groot dat je het amper kan vatten. Adembenemend. We stopten bij een aantal uitkijkpunten met onze wagen, Lipan Point was daar onze favoriet. Daarna namen we een shuttlebus naar nog een paar andere uitkijkpunten. Het weer was wat onweerachtig toen wij er waren en dat zorgde voor spectaculaire zichten met grote regenwolken en bliksemschichten in de verte. We wandelden zelf ook een paar stukken langs de rim en ook dat is zeker de moeite om eens te doen. Een must-see!

Logeertip: Under Canvas Grand Canyon , op een half uurtje rijden van de Grand Canyon kan je er heerlijk slapen in een luxe tent. Bovendien kan je er ook superlekker eten aan schappelijke prijzen. We hadden spijt dat we er maar 1 nacht logeerden! ‘ s avonds konden we er marshmallows roosteren boven een kampvuur en ’s nachts hoorden we er coyotes huilen. Het is ook een prachtige plek om de sterrenhemel te bewonderen.

Joshua Tree Park


We reden door Joshua Tree Park op onze route van Lake Havasu naar Palm Springs. Lake Havasu was een tussenstop na de Grand Canyon die we maar niets vonden. We bezochten die dag wel nog Bearizona wat best een leuk park was met, zoals de naam al verklapt, heel veel beren. In Lake Havasu was het 45 graden dus Joshua Tree Park was een welkome verfrissing met zijn 30 graden.
Het park was alweer iets helemaal anders dan alles wat we al gezien hadden. Iets minder spectaculair maar zeker ook de moeite. We stopten in het park bij Skull Rock, zagen alweer een fantastisch uitzicht aan Key View en genoten van het landschap vol gekke cactusbomen en vreemde rotsen.

De kabelbaan in Palm Springs



Deze krijgt even een aparte vermelding. Na Joshua Tree Park kwamen we in Palm Springs waar het alweer 45 graden was. Dat is dus echt superheet! Na het avondeten besloten we om er nog een attractie uit te proberen, een kabelbaan naar boven op een berg waar het een veel frissere 20 graden zou zijn. Die kabelbaan bleek veel specialer dan ik verwacht had, het had een draaiend platform waardoor je dus het uitzicht van alle kanten kon bewonderen. Het was ook veel hoger dan ik verwacht had en het was bij momenten zelfs magisch. In het terug naar beneden gaan (waar we wel lang voor moesten aanschuiven) was het al donker en zagen we alle lichtjes beneden in de stad. Zo mooi! Bovendien speelde er muziek in de cabine en iedereen begon de liedjes mee te zingen!?. Dat was echt een onverwacht fijne afsluiter van die dag.

Na Palm Springs reden we naar LA en toen zat onze reis er op. Met KLM vlogen we terug naar Schiphol waarna we weer naar België reden met onze eigen wagen.

Het was echt zo’n mooie reis en superfijn ook om met kinderen te maken! Want dat is ons allemaal echt goed meegevallen. We hadden wel een paar voorzorgen genomen zoals:
– veel entertainment voorzien voor onderweg in de auto (Ipad, DVD speler). Niet ideaal misschien maar het heeft ons hele rustige ritten opgeleverd
– ik had op voorhand voor hen een boekje gemaakt met daarin onze reisroute en tal van foto’s van zaken die we onderweg zouden tegenkomen en hoe onze hotels eruit zagen. Dat namen ze af en toe eens vast en het zorgde ervoor dat ze meer betrokken waren bij de reis zelf.
– verder zorgden we voor genoeg afwisseling met elke dag toch altijd minstens 1 iets dat zij écht leuk vonden: in het zwembad gaan zwemmen, een ijsje eten, een dierentuin bezoeken, naar een pretpark gaan, in een tent slapen, dieren knuffelen op de ranch, de kabelbaan nemen etc …. Als je aan hen vraagt wat voor hun het hoogtepunt van de reis was dan krijg je ook deze zaken als antwoord.

En dan kunnen we nu beginnen dromen van een volgend avontuur ….