30 weken zwanger – let the countdown begin!

Ik lieg een beetje, eigenlijk ben ik nog maar 29 weken en 5 dagen zwanger, maar gemakshalve rond ik het al af naar 30 weken.

Dertig weken, dat wil zeggen nog TIEN weken te gaan, waarvan 6 al werkend en 4 al rustend. Ik begin dus stilaan af te tellen en ga dit vanaf nu ook op mijn blog doen door hier wekelijks een zwangerschapsupdate mét buikfoto te plaatsen. Hopelijk is de tiende update er dan eentje met een baby!


Eergisteren gingen we nog eens op controle bij de gynaecoloog, dat was ondertussen ook alweer acht weken geleden … Ik was zo zenuwachtig! Gelukkig was alles in orde. Wat de groei van het kindje betreft doen we het deze zwangerschap beter dan bij de vorige. Het is geen al te groot kindje maar het blijft voorlopig wel mooi op zijn groeicurve (terwijl we vorige keer controle na controle op lagere groeicurves terecht kwamen). Onze kleine man weegt op dit moment 1,3 kg en meet 37 cm. 

Ik kreeg twee opdrachten mee van de gynaecoloog: ten eerste moet ik mij nog zo snel mogelijk laten inenten tegen kinkhoest. Blijkbaar zijn de richtlijnen daarin alweer veranderd tov mijn vorige zwangerschap. Toen was het voldoende om voor of na de zwangerschap die spuit te laten zetten, nu vinden ze het een beter idee om dit tijdens de zwangerschap te laten zetten zodat het kindje al mee beschermd wordt. Dus dat zullen we dan maar doen!

Voor de tweede opdracht kreeg ik een foldertje mee met daarin een aantal vreemd uitziende oefeningen die ik moet doen om ervoor te zorgen dat onze kleine man zich omdraait in mijn buik. Want voorlopig ligt hij nog in stuit. Het voelt wat raar om daar oefeningen voor te gaan doen, dus dat foldertje laat ik nog even links liggen. Ik hoop dat hij zich vanzelf nog zal draaien.

Wat de voorbereidingen betreft (doopsuiker, geboortelijst, kraamgeld, kamertje inrichten, geboortekaartjes, kleertjes kopen/wassen, ….) is er hier nog steeds niet zo enorm veel gebeurd. 
Wat we (eindelijk) wél al gedaan hebben is de peter gevraagd. Nu de meter nog …

Mijn Silhouette Cameo kwam bij deze nog eens van pas! 

Verder ben ik er ook over aan het nadenken om zelf de doopsuikerzakjes te maken. Ik heb hiervoor bij PiekeWieke een duidelijke tutorial gevonden. Ik heb al eens een eerste testzakje gemaakt om te kijken hoe lang het duurt om zoiets te maken. Over dat ene zakje heb ik tien minuten gedaan (stof knippen en uitleg lezen inbegrepen). Dus ik denk dat het wel haalbaar zal zijn om een 100-tal zakjes zelf te maken. Manlief kan mij desnoods helpen met stof te knippen (het is tenslotte ook zijn baby!).
Nu moet ik dus op zoek gaan naar het perfect stofje voor de doopsuikerzakjes … niet gemakkelijk!

Testversie doopsuikerzakje

Maar vandaag moet ik eerst nog een paar andere zaken in orde brengen: ik ga mij nu achter mijn naaimachine zetten om nog snel een moederdagscadeautje te maken. Het zal iets worden uit het boek ‘Zo geknipt!’. Meer daarover in mijn volgende blogpost.

Groetjes,

Sheena

Zwangerschapsemoties

Bijna 26 weken zwanger en dit spookt er de laatste tijd door mijn hoofd:


‘Een tweede kind!?’ ‘Wat?’ ‘Waar zijn wij aan begonnen?’ ‘Gaan wij dat wel kunnen?’  *beklemmend gevoel*

‘Ik zie mijn buik bewegen, daar zit écht een kindje in’

‘Ik voel mij zo schuldig: bij zoonlief had ik nu al een geboortelijst, geboortekaartje en doopsuiker gekozen en bij deze zwangerschap ben ik nog niet eens gestart met de zoektocht’

‘Help, hoe lang op voorhand moet je weeral beginnen met die doopsuiker? Hoe lang kan ik dat nog uitstellen? En verdorie wat kwam er nog allemaal kijken bij een zwangerschap, moesten wij ook geen kraamgeld en zo aanvragen? *Stress*

‘Ik voel mij zo schuldig: zoonlief weet nog niet wat hem gaat overkomen, hij heeft ons nu nog helemaal voor hem alleen en hij beseft niet dat hij ons gaat moeten delen, ocharme!’

‘Ik voel mij zo schuldig: bij de eerste zwangerschap nam ik elke maand een foto van mijn buik en nu ben ik bijna 6 maanden ver en heb ik helemaal geen buikfoto’s genomen. Ocharme dat kleine ventje in mijn buik, ik moet hem dringend wat meer aandacht geven’

‘Hoe lang zou ik nog in mijn gewone t-shirts en truien passen? Ik zal toch niet moeten gaan shoppen voor extra kledij zeker, dat is ook weer weggesmeten geld zo’n zwangerschapsoutfit voor een paar weken’

‘Hé mijn haar ziet er nog eens gezond uit’

‘Wat zijn die extra haren hier ineens??’

‘Hoe laat is het? 4 uur ’s nachts? Hier gaan we weer.. ik ga niet meer in slaap kunnen vallen’

‘Ik kom niet meer uit deze zetel al staat mijn blaas op ontploffen’

…..

Sheena





Boy or Girl?

Ik denk dat ik hier voorlopig nog niets verklapt heb over het feit of we een jongen of een meisje verwachten. Wij weten echter al een tijdje wat het zal worden en zelf ben ik héél tevreden!

Wat denken jullie dat het zal zijn?

Een Jongen of een Meisje?

Weet je wat: uit diegene die het juist raden zal ik een winnaar trekken en die krijgt na de geboorte doopsuiker opgestuurd 🙂

Gok er dus maar op los 😉



Groetjes,

Sheena

22 weken zwanger – een update

Vorige week mochten we naar de gynaecoloog voor de belangrijke 20-weken echo.
Het was op deze echo dat ze bij mijn vorige zwangerschap zagen dat ons kindje een SUA had. Gelukkig is dat allemaal goed afgelopen maar je kan je misschien wel voorstellen dat wij vanaf toen niet meer zorgeloos naar een echo gingen.

We waren dan ook héél gelukkig dat we ditmaal wel goed nieuws kregen op de 20-weken echo. Alles zag er normaal uit en geen SUA te zien. Tien vingers, tien teentjes, goed ontwikkelde organen, alles ligt op schema.
Ons baby’tje is wel alweer aan de kleine kant, maar voorlopig nog perfect binnen de normen. Tijdens de vorige zwangerschap had ons kindje in de laatste weken een groeiachterstand opgelopen, dus hierin word ik deze zwangerschap nu extra opgevolgd. Het zou kunnen dat de SUA toen de oorzaak van de groeivertraging was, maar het kan ook zijn dat mijn lichaam gewoon kleine baby’tjes produceert. Dat zal duidelijk worden in de laatste weken, voorlopig hoeven we ons nog geen zorgen te maken.

Het volgende wat nu moet gebeuren is binnen een tweetal weken de suikertest laten afnemen om na te gaan of ik geen zwangerschapsdiabetes heb + nog een bloedname om na te gaan of ik ondertussen geen CMV of toxoplasmose heb opgelopen want voor geen van beide ben ik immuun (en met een klein kindje in huis is die CMV geen evidente om te vermijden …).

Voorlopig voel ik mij nog altijd vrij goed. Soms wat moe, rugpijn, het gevoel dat mijn eten op mijn maag blijft liggen …. maar dat zijn denk ik normale zwangerschapskwaaltjes waar elke zwangere vrouw doorheen moet.

Ik merk wel dat ik nu veel minder energie heb dan voor de zwangerschap. Zo gingen we het voorbije weekend naar Centerparcs (Erperheide) waar we met zoonlief gingen zwemmen, naar de speeltuin zijn geweest, de kinderboerderij bezochten, wandelden, … en daar viel het echt op hoe ontzettend moe ik was op het einde van zo’n dag. Volledig leeg. Het was dus niet echt een rustweekendje voor mij, maar wel een héél fijn weekend. Al zou ik het graag nog eens herdoen NA de zwangerschap, met 100% energie.

Ik had ook een nieuw boekje gekocht voor zoonlief dat we dit weekend voor het eerst samen gelezen hebben:


Aangezien zoonlief nog maar 22 maanden oud is en mij dus nog niet begrijpt wanneer ik hem probeer uit te leggen dat mama een baby in haar buik heeft, hoop ik dat hij door dit boekje vaak te lezen toch een beetje voorbereid wordt op wat er gaat komen. Hij vond het alvast een leuk boekje!


Groetjes,

Sheena