Onze reis door de USA – deel 2: De Steden

In dit tweede deel van ons reisoverzicht vertel ik graag wat meer over de steden die we op onze reis verkend hebben. We bezochten er drie: San Francisco, Las Vegas en Los Angeles.

San Francisco


San Francisco is een toffe stad, met een aangename vibe maar je weet wel best op voorhand dat er in de straten van San Francisco veel dakloze mensen leven. We waren hier voor ‘gewaarschuwd’ en keken dus niet raar op maar onze jongens stelden zich hier wel (terecht) veel vragen bij.

We verbleven drie nachten en twee volledige dagen in deze stad.
Op de eerste dag namen we een ‘Hop on Hop off’ bus om de stad te verkennen. Onze eerste halte was het Science Museum dat de jongens héél leuk vonden. Er was een aquarium, een planetarium, een regenwoud met vlindertuin en we konden er de grote aardbeving van San Francisco herbeleven. Al was dat laatste wel een beetje eng voor onze oudste zoon die zich de rest van de dag zorgen maakte over mogelijke aardbevingen.
Onze volgende halte was de beroemde Golden Gate Bridge. Prachtig!

We reden over de brug en zagen naast ons in het water de gevangenis Alcatraz liggen. Aan de overkant van de brug namen we heel wat foto’s en daarna reden we terug de stad in. Daar was onze volgende halte: Lombard Street. Een bekende weg met haarspeldbochten.

De busstop waar we waren afgestapt lag aan de ‘achterkant’ van Lombard Street waardoor we zelf eerst een serieuze klim naar boven moesten maken langs een hele steile straat. Aan de top begon dan Lombard Street waarlangs we terug naar beneden konden wandelden.
Onze laatste busstop waren de ‘Painted Ladies‘, bekend van in Full House waar ik vroeger altijd naar keek. Die moest ik echt gezien hebben!


De volgende ochtend namen we de boot naar Alcatraz, een eiland met een niet langer in gebruik zijnde gevangenis. Onder meer Al Capone zat er ooit gevangen.
De tickets hadden we lang op voorhand geboekt zodat we met de eerste boot mee konden, het minst drukke moment op Alcatraz.
Ter plaatste volgden we een audio tour waarbij we konden kiezen voor een Nederlandstalige uitleg. Hierdoor konden onze jongens ook alles verstaan en dat vond vooral onze 7-jarige fantastisch. De tour doorheen de gevangenis is een echte aanrader!


Na Alcatraz aten we nog een heerlijke, typische, ‘clam chowder’ aan Fisherman’s Warf (waar we ook zeeleeuwen zagen!). We stopten ook nog even bij het Museum of 3D Illusions waar we een heleboel gekke foto’s namen. Daarna namen we de bekende Cable Car terug naar Union Square en ons hotel.


Zo hebben we op twee dagen tijd toch echt een heel goed beeld van de stad gekregen!

Adressen:

Ons hotel: Hotel Spero
Lekker ontbijten deden we in de ‘Taylor Street Coffee Shop
Lekker dineren deden we in ‘Tratto
Voor de busrit door de stad kozen we voor ‘Big Bus Tours

Las Vegas


Las Vegas. Ik moet bekennen: het was even wennen. Het was er warm (42 graden), het was er druk, de casino’s waren echt overal en we hadden al snel door dat het niet meteen de perfecte plaats was voor een vakantie met kinderen. Gelukkig waren we er maar 1 dag.
We wandelden die dag een beetje op de Strip. Hotel in en uit, casino in en uit, airco in en uit.
We gokten een heel klein beetje in het casino van ons hotel (en verloren al onze inzet, wat had je nu gedacht). Dat gokken moest trouwens zonder de kinderen gebeuren want zij mochten niet stilstaan in de casino’s.
We amuseerden ons met de vele snufjes in onze hotelkamer, de kamer zat vol domotica.
We zagen ’s avonds op straat dansende fonteinen en een vulkaanuitbarsting. We aten onze buiken rond aan hotel buffetten.
We probeerden te zwemmen in het zwembad van ons hotel maar dat zat zo vol met alcoholdrinkende en feestende volwassenen dat het niet echt een succes te noemen was.

Onze conclusie: Las Vegas, het was leuk om eens gezien te hebben maar na die ene keer hebben we het er ook wel echt gezien. Als we toch nog eens naar daar zouden moeten gaan om weet ik veel welke reden dan ook, dan weten we al dat we dit het liefst zonder kinderen zouden doen zodat we dan eens echt helemaal in de Vegas sfeer kunnen duiken en bijvoorbeeld ook eens naar één van de vele shows gaan kijken ’s avonds.

Adressen:

Ons hotel: Aria – een heel knap en modern hotel
Uitgeteste en goed bevonden hotel buffetten: het hotelbuffet in Aria (kinderen gratis!) en de Wicked Spoon in The Cosmopolitan (wel vrij prijzig).

Los Angeles


Los Angeles was een stad die ik eigenlijk eerst niet wou opnemen in onze reisroute. Ik had namelijk al van iedereen gehoord dat het daar nogal tegenviel. Het werd uiteindelijk toch de laatste halte van onze reis omdat we nu eenmaal van daaruit een rechtstreekse vlucht (naar Schiphol) konden nemen én omdat we dan konden eindigen met een pretpark wat de perfecte afsluiter bleek te zijn van onze reis.

Er zijn heel wat pretparken in LA maar wij kozen voor Universal Studios omdat dit een mooie combinatie was van een typisch stukje LA (filmstudio’s en decors) en een pretpark. Een ticket voor Universal Studios is helaas wel heel duur, voor ons 4 betaalden wij iets van een 450 euro. Slik.
Gelukkig was er net een actie lopende waarbij we twee dagen toegang kregen voor de prijs van 1 dag.
Zo hebben wij uiteindelijk 1,5 dag in Universal Studios doorgebracht. We deden er onder meer de Studio Tour (twee keer zelfs). Een tour van een uur doorheen allerlei decors uit bekende films met onderweg ook heel wat spectaculaire special effects.
We ontdekten in het park ook een hele Harry Potter stad en werden kotsmisselijk op de attractie in het Zweinstein kasteel (maar vonden het toch kei hard de moeite!).


De allerbeste attractie vonden we die van Jurassic Park. Deze was misschien wel een beetje té griezelig bij momenten voor onze 5-jarige maar toch echt de moeite.
Eén groot nadeel van het park: het was er heel erg druk en vaak moest er overdreven lang aangeschoven worden (2 tot zelfs 3 uur). Gelukkig vielen de wachttijden voor de attracties die onze jongens wilden doen nog mee. Op een bepaald moment ontdekten we ook het systeem van ‘single rider’ en ‘child switch’ zodat de man en ik de grotere attracties met lange wachttijd via een véél kortere rij gewoon om de beurt konden doen, terwijl de andere telkens met de kinderen in een wachtruimte kon wachten.
We zagen ook drie shows in het park waarvan de meest spectaculaire ‘Waterworld‘ was.
Met onze zakken vol Minions souvenirs verlieten we uiteindelijk het park.

In LA zagen we verder niet zo veel, omdat de stad ons toch nog altijd niet echt kon boeien. We zagen wel het Hollywood Sign en zagen vanuit de auto op een bepaald moment ook de bekende sterren in de straatstenen van de Walk of Fame. 

Al bij al had ik wel een veel beter gevoel dan verwacht bij LA, er hing een aangename sfeer in de stad en we zijn er door een paar zeer mooie wijken gereden.
Maar aangezien dit de laatste dagen van onze reis waren was het ook eens fijn om lekker rustig aan het zwembad van ons hotel te liggen en niet meer heel de tijd in de auto te kruipen om alweer iets te gaan bezoeken.

Adressen:

Ons hotel: The Garland – heel aangenaam hotel vlakbij Universal Studios. Er rijdt dagelijks een gratis shuttlebus van het hotel naar het park.
Lekker ontbijten, lunchen en dineren deden we in het restaurant van ons hotel The Front Yard

Dit waren alle steden van onze reis. Drie echt TOTAAL verschillende steden en alle drie op hun eigen manier eens de moeite waard om gezien te hebben.

In het derde deel van deze reeks neem ik jullie mee op de rest van onze reis doorheen de natuur, wat uiteindelijk toch dé hoofdreden voor ons was om naar de USA te trekken ….

 

Onze reis door de USA – deel 1: Feiten & Weetjes

Wij zijn sinds vorige week weer thuis na een fantastisch avontuur: een roadtrip door het Westen van de USA. Van San Francisco reden we naar Los Angeles via een hele lange omweg en tal van nationale parken. In de komende blogberichten zal ik wat meer vertellen over de reis zelf. Starten doe ik echter met een bericht over een aantal zaken die mij daar in de States zijn opgevallen:

  • Over het autorijden in de VS:
    • Met de auto door de VS rijden is heel gemakkelijk. Het is er bijna overal rustig, er zijn weinig tot geen files (uitgezonderd in LA), de banen zijn breed, de parkeerplaatsen ruim en de routes zijn niet al te ingewikkeld (veel rechte banen). Alleen in de steden rijden was iets uitdagender maar zelfs dat verliep allemaal heel vlot. Zelfs ik, die niet graag met de auto rij, reed meerdere keren op onze reis, met veel plezier zelfs.
    • Wat mij onderweg opviel was dat de politie ginds regelmatig iemand van de baan haalt om te bekeuren. Net zoals in de films. Toch opvallend want hier zie je dat niet zo vaak bij personenwagens. Op onze reis heb ik zeker tien keer iemand langs de kant zien staan die het mocht uitleggen aan de sheriff.
    • Er zijn een paar speciale verkeersregels in de VS, zo mag je bijvoorbeeld steeds naar rechts afslaan aan een rood licht (tenzij anders vermeld) en kennen ze geen voorrang van rechts. Wie het eerste toekomt op het kruispunt heeft voorrang. In de praktijk was dat soms nog niet zo simpel want als er meerdere auto’s aan meerdere kanten van het kruispunt stonden dan moesten we echt goed in de gaten houden wanneer het aan ons was…
  • Over het eten:
    • Groenten bij een hoofdgerecht? Dat zagen we daar maar zelden. Wanneer we een steak met frietjes bestelden dan zat daar geen slaatje bij bijvoorbeeld.
    • Rustig lang tafelen? Dat zat er daar niet in: we werden er overal heel vlot bediend (wat superhandig was met de kinderen erbij) maar meteen na het eten kregen we de rekening en mochten we plaats maken voor de volgende gasten. Soms stonden we na dertig minuten al terug buiten!
    • Je kan er meestal niet reserveren in een restaurant, bijna overal werken ze met het systeem ‘langsgaan en wachten tot er een tafel vrijkomt’.
    • Ik dacht dat ik zeker vijf kilo zou bijkomen in de States door al hun fastfood maar we hebben best wel gevarieerd kunnen eten en ik kwam zelfs een kilo lichter terug naar huis (!?)
    • Eten is er niet goedkoper dan bij ons, integendeel, de prijzen lijken zowat hetzelfde als bij ons maar daar moet je dan telkens nog eens 15% à 20% fooi bovenop betalen.
    • Om ons eetbudget wat onder controle te houden hebben we vaak aan picknick gedaan. We hadden ons ter plaatste een koelbox en wat eetgerei gekocht. Die koelbox konden we in elke winkel en elk hotel laten vullen met een nieuwe lading ijs om alles fris te houden. Dat was handig!
  • Over de Amerikanen:
    • De Amerikanen die ons pad  zijn gekruist waren over het algemeen hele vriendelijke mensen. Ze spraken ons ook makkelijk aan, soms wat té gemakkelijk, zo werden we meer dan eens tijdens onze maaltijd onderbroken door een koppel van een tafel verder dat iets tegen ons wou vertellen. Dat heb je in België toch niet zo snel voor 🙂
    • Veel Amerikanen zijn echt heel Amerikaans gezind. Wij hebben onderweg gigantisch veel Amerikaanse vlaggen gezien: aan huizen, langs de baan, op gebouwen, aan auto’s, ….. En af en toe kwamen we Amerikanen tegen met een duidelijke boodschap op hun T-shirt waaruit we konden afleiden dat ze grote Trump fans waren.
    • Het is een cliché dat de gemiddelde Amerikaan wat meer weegt dan de gemiddelde Belg maar dat viel mij daar toch ook echt op. Ik weet niet goed hoe ik het moet uitleggen maar ik had daar het gevoel dat ik mager was, iets wat ik hier in België nooit zo voel. Niet dat ik dik ben, helemaal niet, maar daar werd ik mij meer bewust van mijn lijf in vergelijking met …. of zo. Anyway, ik voelde mij daar goed in mijn vel. Misschien omdat de ‘gemiddelde’ Amerikaan zich ook goed in zijn vel lijkt te voelen en ik onbewust dacht ‘waar maak ik mij dan eigenlijk ‘zorgen’ over?’.
    • Amerikanen zijn overdreven voorzichtig. Overal hangen er waarschuwingen omhoog. In de restaurants zie je grote borden hangen met waarschuwingen dat zwangere vrouwen geen alcohol mogen drinken. Of dat rijden en drinken niet mag. En, wat ik nog steeds heel raar vind, op ons laatste hotel hing een bord waarop stond dat er zich in het gebouw stoffen bevonden die schadelijk zijn voor de gezondheid (!?!). Ik hoop dat dit een overdreven waarschuwing was en dat wij niet in een kamer vol asbest geslapen hebben ofzo …
  • Over geld:
    • Altijd en overal fooien geven is gewoon mega irritant. En niet alleen die fooien, aan de kassa werden vaak ook nog allerlei taksen aangerekend die niet op het prijskaartje stonden vermeld. Waarom hebben ze daar nog steeds niet ingezien dat het veel duidelijker is voor de consument om de totaalprijs te vermelden zodat er geen extra ‘verrassingen’ meer zijn aan de kassa. En geef die obers & co ook eens gewoon een deftig loon aub….
    • Ook in de hotels hadden we vaak extra kosten aan ons been. Ze noemen dat daar dan de ‘resort fee’. Het komt er op neer dat ze je bovenop de reeds betaalde hotelprijs, ter plaatse nog een bepaald bedrag per nacht aanrekenen voor geen enkele reden (of ja toch, zogezegd voor het gebruik van het zwembad, wifi en zo van die dingen…). Sommige hotels deden dat, andere dan weer niet.
    • Als je met de auto gaat tanken moet je op voorhand zeggen voor hoeveel dollar je wilt tanken (en ineens betalen) ipv achteraf af te rekenen. Een beetje gokken dus!
  • Over de hotels:
    • Overal waren de bedden (in mijn ogen) raar opgedekt. In de plaats van een donsdeken in een dekbedovertrek kreeg je daar altijd een donsdeken tussen twee losse lakens. Tegen de ochtend lagen al die losse lakens verfrommeld aan mijn voeten en lag ik onder het ‘naakte’ donsdeken. Toch maar een raar systeem?
    • Overal waren er handdoeken verkrijgbaar bij het zwembad van het hotel. Handig, al wou ik dat ik het op voorhand had geweten dan had ik onze zwembadhanddoeken kunnen thuislaten.
  • Over het land en de fauna:
    • Soms waren we blij dat we in België wonen (Las Vegas, o my god WAT was DAT), soms ook helemaal niet (de verre zichten, de rust)
    • Er hangt heel veel smog in de VS. Ook in de nationale parken waar je het niet meteen verwacht. De luchtkwaliteit was op het grootste deel van onze reis ondermaats.
    • De route die wij hebben afgelegd door Utah, Arizona, Californië en Nevada was grotendeels op hoogte en dus niet op zeeniveau. Daar hadden we op voorhand nooit bij stilgestaan maar achteraf bekeken is het niet onlogisch met al die canyons en diepe afgronden die we op onze reis zijn tegengekomen.
    • We zagen enkele wilde dieren: herten (levend en dood), bizons, heel veel roofvogels, een roadrunner, heel veel rare insecten en super kleine eekhoorntjes. En ook van die hagedisachtige beesten. Zelfs eentje in onze kamer! Gelukkig liep het snel weer naar buiten. Wat mij wel opviel was dat we in het algemeen weinig vogels zagen en hoorden. Misschien ook wel logisch omdat het toch grotendeels een woestijnomgeving was. O en bijna nog vergeten, we zagen ook zwarte weduwespinnen. Brrr, echt niks voor mij!

Het was een intense reis, zeker met onze twee jongens erbij. Intens maar o zo prachtig en superhard de moeite. Meer details in een volgende bericht!

Life Lately #7

Nee hoor, ik ben niet gestopt met bloggen. Het is alleen zo dat het leven momenteel voorbij lijkt te razen aan een topsnelheid zodat er voor ik het goed en wel besefte alweer enkele maanden verstreken zijn sinds mijn vorige bericht. Hoog tijd om de draad weer op te pikken met deze ‘Life Lately’ waarin ik over alles kan vertellen wat er de afgelopen weken en maanden zoal gebeurd is:

  • De oudste zoon werd 7 jaar. ZEVEN. Ik probeer het zelf ook nog een beetje te vatten hoe dit zo snel is kunnen gebeuren.
    Het werd een hele fijne verjaardag met in de namiddag een kinderfeestje en ’s avonds een feest voor de familie. En vooral met héél veel cadeautjes (allemaal Lego). Als introverte mama die wel van wat rust en orde houdt keek ik enorm op tegen het kinderfeestje (10 kinderen in huis). Ik ben dan ook na veel wikken en wegen van 1 van mijn principes afgeweken (zijnde: kinderen hebben niet veel nodig om gelukkig te zijn) en heb een springkasteel gehuurd ter entertainment van de bende kinderen. De weergoden waren ons goed gezind en zo werd het alsnog voor iedereen, ook voor mij, een superfijne namiddag. Maar wel vermoeiend!
  • We zijn onze zomerreis naar de VS aan het voorbereiden. Zo gingen we vorige week nieuwe reispassen aanvragen en ben ik ondermeer een boekje aan het maken met ons reisschema op kindermaat. Ik vertel hier later nog wel eens meer over (als ik het niet vergeet …)
  • 2019 is het jaar van de tuinaanleg. We hebben sinds kort een trap aan ons terras om naar onze lager gelegen tuin te gaan. Aan deze trap waren we een jaar geleden al begonnen maar nu pas kan ik eindelijk een ‘check’ zetten bij het project ’trap afwerken’. Yes! Het gaat dus langzaam maar zeker (en zeker langzaam) vooruit. Het volgende project is het installeren van een serre (tuinkas) in de moestuin. Dat gaan we zelf proberen te doen en hopelijk lukt ons dat ook …
  • We legden intussen ook al een splinternieuwe moestuin aan en hebben nu zelfs voor het eerst een klein patattenveldje voorzien. Daarnaast zijn er zes moestuinbakken die als volgt werden gevuld:
  • Ik werd tante voor het eerst in mijn leven, mijn schoonbroer werd voor het eerst papa.
  • Ik deed nog eens mee aan een jogging: 7,5 km in de Plantentuin van Meise. Een hele plezante namiddag, het lopen ging goed.
  • Tegenwoordig nemen de man en ik verlof op dagen dat onze jongens een pedagogische studiedag hebben. Zo’n dagen zijn namelijk perfect om eens naar een pretpark of dierentuin te gaan waar het in de vakanties of weekends meestal te druk is. Zo beleefden wij vorige week maandag een heerlijk rustig dagje in Pairi Daiza. Dat park blijft maar groter en groter worden!
  • Moederdag werd gevierd, ze waren mij hier niet vergeten, ik kreeg hele mooie zelfgemaakte cadeautjes
  • Onze oudste zoon ging voor het eerst op weekend met de scouts en ik was hierdoor een heel weekend niet echt op mijn gemak. Hij vond het wel superleuk en wil nu mee op kamp gaan. Ik weet alleen zelf nog niet goed of IK daar wel klaar voor ben om hem 6 dagen mee te sturen naar een kamp vol jonge gasten ergens in de provincie Luxemburg …. Vanaf welke leeftijd zouden jullie een kind mee op kamp laten gaan?
  • Wat ik hier ook nog niet verteld heb is dat we in de paasvakantie een weekje naar Landal Rabbit Hill trokken. We hebben daar een geweldige week beleefd. Het weer zat mee, de jongens waren goed gezind en we hebben echt kunnen genieten van de vakantie. Het deed ongelooflijk veel deugd.
  • Mijn vorig blogbericht ging over een dipje waar ik in zat. En hoewel er soms nog wat mindere dagen zijn heeft de lente er mij grotendeels weer bovenop geholpen. Langer licht, veel buiten zijn, in de tuin werken, gaan lopen … het maakt mij zoveel gelukkiger en energieker zodat ik beter met de moeilijkere momenten om kan gaan.
  • Tegenwoordig kijk ik ’s avonds weer veel Netflix want er lijkt nooit iets op TV te zijn (behalve dan de Columbus). Zo ben ik nog eens naar alle afleveringen van Friends aan het kijken (blijft goed!) en ben ik ook verslaafd geworden aan ‘Big dreams small spaces’ over tuinaanleg. O en ik zag (niet op Netflix) de documentaire ‘Free Solo’ over een man die zonder enige bescherming ‘El Capitan’ beklimt. Echt duizelingwekkend en de moeite! Waar kijken jullie naar op Netflix?

 

Tot de volgende!

Dipje

wat als je het allemaal niet meer zo goed aankan

het voortdurende geruzie tussen de kinderen
hun wilde buien
het geroep van hen en van jou
hun kledij vol modder, voor de zoveelste keer zand in huis
het dagelijkse gevecht aan tafel want ze lusten plots niets meer
de avondrituelen die vaak uit de hand dreigen te lopen door hun koppigheid en jouw vermoeidheid en gebrek aan geduld

wat als het allemaal niet meer gaat
al dat gekuis, al dat gewas, al dat gekook, al dat gewinkel
al dat verbouwen
al die klusjes
al die werkdagen met vergaderingen en veranderingen

wat als het allemaal niet meer goed lukt
om vrienden te hebben, vriendinnen
omdat vriendschap tijd en energie nodig heeft, die er blijkbaar niet is

ja wat dan eigenlijk?

ik zoek mijn heil in muziek de laatste tijd, dat helpt
ik kijk ook reikhalzend uit naar mooie, warme lentedagen

en schrijven, schrijven helpt ook.

x