Een broek voor zoonlief

Vandaag kroop ik nog eens achter mijn naaimachine om de ‘Jacob broek’ van Zonen09 te maken.
De (jeans)stof had ik al op voorhand geknipt, ik nam de kleinste maat (maat 92 – 2 jaar).
De uitleg bij het patroon was superduidelijk, de broek werd dan ook vlot in elkaar gezet. Een plezier om mee te werken!

Ik koos voor de variant met een valse gulp en opgestikte zijzakken. De tailleband paste ik een klein beetje aan (ik hou niet van knopen en die waren er normaal gezien voorzien … ik maakte dan maar een eigen knooploze versie).
Toen de broek zo goed als klaar was volgde de eerste pas-sessie met zoonlief. Spijtig genoeg bleek de broek te klein! Of toch al héél erg nipt. Ik denk wel dat ik hem de broek morgen met Pasen nog ga aandoen aangezien het zo’n mooi feestelijk model is, maar ik vrees dat hij er daarna niet veel langer geniet van zal hebben.
Gelukkig is zoon nummer 2 op komst en kan deze broek dus later nog van pas komen.

Aangezien mijn model gaan slapen is terwijl ik de broek heb afgewerkt heb ik dan maar wat foto’s zonder model genomen. De broek werkte goed mee, ze bleef vanzelf staan!


Nog enkele details:



Het was mijn eerste, maar zeker niet mijn laatste exemplaar.

Groetjes en alvast een fijne Pasen voor jullie allemaal,

Sheena

Oude jeans wordt nieuwe jeans: het resultaat!

Ik toonde jullie hier reeds mijn ‘recycleer eens een jeans’-project waarbij ik een jeans van manlief verknipte om er ééntje voor zoonlief van te maken.

Het is voor het eerst dat ik zoiets doe en het is ook nog maar de tweede broek ooit die ik maak, dus het was wel wat zoeken maar het is toch vrij goed gelukt. Mijn model weigerde zoals gewoonlijk stil te staan voor de foto’s:


Als afwerking voegde ik zoals je kan zien twee zakjes toe vanachter. Bovenaan de zakjes plaatste ik een lintje van Bora om de broek wat vrolijker te maken.


Manlief vond het een mooi resultaat, maar hij zei ‘ik zou het nu wel zelf niet dragen want je ziet dat het zelfgemaakt is’.
Seg!!Tja hehe, mannen missen toch echt het talent om de juiste woorden te zeggen op het juiste moment 😉
Al bij al ben ik toch heel tevreden en zoonlief liep er vrolijk in rond (ondanks dat hij weer ziek is ocharme)

Fijn (lang!) weekend iedereen,

Groetjes,
Sheena

Back to reality

Vandaag start een nieuwe werkweek. Na onze supertoffe vakantie doet dit wel even pijn. Ik mis nu al mijn klein ventje waarmee we zo intens een hele week hebben samengeleefd. Maar niets aan te doen, we moeten verder, op naar de volgende vakantie!

Ik heb ondertussen eindelijk alle blogberichten die tijdens mijn vakantie werden geschreven gelezen. Dat waren er veel! Misschien volg ik ook gewoon té veel blogs, maar ik vind dat zo verslavend dat ik het niet kan laten.

Het werd hier op mijn blog ook eens dringend tijd voor een nieuwe update. Zo kan ik jullie vertellen dat mijn uitdaging niet gelukt is. Ik heb nochtans mijn best gedaan (ik heb zelfs een blein op mijn vinger van zoveel te breien!) maar ik zit nog maar hier:


Nieuwe deadline: eind november! Dat zou wél haalbaar moeten zijn.

Ik heb dit weekend ook een kledingstuk gerecycleerd: een oude jeans van manlief is een nieuwe jeans voor zoonlief geworden. Gisteren hield ik een eerste pas sessie met zoonlief, maar hij wou niet stilstaan om alles op foto vast te leggen (vandaar de niet zo duidelijke foto’s). Deze week ga ik het broekje nog wat verder afwerken.

Voor

Na


Die blauwe plakkers op de laatste foto’s hangen trouwens niet altijd op onze plinten, dit komt omdat wij nog altijd onze gang aan het schilderen zijn (een werkje waar geen einde aan lijkt te komen… een beetje zoals mijn breiwerk).

Vorig weekend zijn we ook nog eens gaan shoppen. Ik had om 15.30u ineens een ‘goed’ idee, ik dacht ‘laten we naar Wijnegem Shoppingcenter gaan, daar zal nu wel niet veel volk meer zijn’. Ahum, verkeerd gedacht dus! Wat is me dat daar, op een zaterdagnamiddag om 16u komt daar dus nog keiveel volk winkelen.
Na heel wat gewriemel op de parking konden we toch een parkeerplaats bemachtigen en gaan shoppen. Zoonlief was het al meteen beu. We stonden dan ook snel weer buiten, maar onderweg was ik er toch in geslaagd om maar liefst drie nieuwe truien te kopen. Ik heb mij helemaal laten beïnvloeden door het herfstgevoel zoals je kan zien aan de diertjes. Het moet niet altijd allemaal zo serieus zijn hé!

nieuwe aanwinsten
Manlief die had geen tijd meer om nog iets te zoeken, dus daar gaan we volgende week nog eens voor terug naar Wijnegem. Maar dan gaan we, zoals we normaal gezien doen, vroeg. Veel minder stress op de parking dan.

Vele groetjes,

Sheena