Nog 2 weken!

Vandaag ben ik 38 weken zwanger. Dit is normaal gezien de voorlaatste buikfoto (tenzij onze kleine man vroeger dan de geplande keizersnede wil komen):

DSC07182b

De doopsuiker is klaar (eindelijk!). De enveloppen voor de geboortekaartjes zijn geschreven. De kleinste kleertjes van zoonlief zijn terug bovengehaald en gewassen. Langzaam maar zeker ronden we hier de laatste voorbereidingen af. Onze kleine man mag gaan komen!

Vorige week gingen we nog eens op controle bij de gynaecoloog: ons ventje was al een beetje ingedaald (de kans dat hij nu dus nog uit zijn stuitpositie zal komen is wel héél erg klein geworden). Zijn gewicht werd al geschat op 2,9 kg, hij groeit dus nog steeds erg goed, wat een opluchting. Ik voelde de voorbije week wat minder beweging maar op de echo leek hij nog goed te bewegen. Voor alle zekerheid moet ik nu donderdag eens aan de monitor gaan liggen om na te gaan of alles daarbinnen nog steeds in orde is.
Volgende week is dan de week waarin het allemaal zal gaan gebeuren …. Het is zo dichtbij maar tegelijkertijd ook nog zo ver af! Het lijkt allemaal nog niet echt …

Groetjes,

Sheena

Nog 3 weken!

Waarschijnlijk zelfs iets minder dan 3 weken aangezien ik bij de laatste controle bij de gynaecoloog besloten heb dat ik onze kleine stuitligger niet uitwendig zou laten draaien. Ik heb er lang over nagedacht en dit voelde als de juiste keuze. Ik geloofde er te weinig in dat zo’n draaiing zou lukken.


Het gevolg was dat ik van de gynaecoloog meteen dit foldertje mee naar huis kreeg:




Er zal een keizersnede worden ingepland tussen week 39 en week 40.
Tenzij dat onze kleine man zich toch nog draait.
En tenzij dat de bevalling uit zichzelf vroeger zou beginnen dan zal de keizersnede uiteraard al sneller plaatsvinden.

Ik heb er mij ergens wel bij neergelegd, al kan het ook zijn dat ik nog in een soort van ontkenningsfase zit.

Ik probeer niet te veel na te denken over alle negatieve gevolgen van een keizersnede maar probeer mij te focussen op de positieve kanten zoals daar zijn:
* een geplande keizersnede = makkelijk om op voorhand een babysit voor zoonlief te regelen
* geen weeën
* geen knip, scheur, vacuümpomp en andere niet zo gezellige zaken die bij een gewone bevalling kunnen gebeuren
* geen urenlange arbeid
* … 
meer voordelen heb ik nog niet gevonden, ik ben er nog naar aan het zoeken,
jullie mogen altijd helpen! De nadelen van een keizersnede hoef je er niet bij te vermelden, ik wil nog niets horen over blaassondes, pijn bij het niezen, verdwenen buikspieren, pijnlijke littekens, steunkousen, naweeën, … Laten we het positief houden 😉

En zie mijn buik eens groeien! Als ik nu naar die foto van 30 weken kijk lijkt het alsof ik daar amper zwanger was.

Wat de geboortevoorbereidingen betreft: we zijn er nog lang niet. Mijn naaimachine draait hier overuren tijdens het maken van de doopsuikerzakjes. Wat een idee was dat toch om dat zelf te maken, ik heb dat weer compleet onderschat. Er zijn er 75 klaar (van de 110). Ik hoop morgen de rest af te werken zodat ik daarna eindelijk alle andere voorbereidingen in orde kan brengen en ik ook nog eens mijn naaimachine kan inzetten voor nieuwe naaiprojectjes (ik heb vandaag trouwens fantastische mooie stofjes ontvangen … meer hierover in de volgende blogpost!)

Groetjes,

Sheena

Nog 4 weken!

Vandaag ben ik 36 weken zwanger. Zesendertig. Ik kan het zelf amper geloven.
Mijn buik blijft maar groeien, daarnet kreeg ik nog van iemand te horen dat het nu toch al een serieus ’tonnetje’ geworden is.


En het voelt ook aan als een tonnetje. Mijn tonnetje en ik moeten ons tegenwoordig ’s ochtends uit het bed ROLLEN en mijn tonnetje zorgt ’s nachts ook voor pijnlijke heupen wanneer ik te lang op dezelfde zijde lig. Mijn tonnetje neemt tevens het zicht op mijn voeten volledig weg, ik zie ze pas wanneer ik mij een beetje voorover buig:

Aha daar zijn ze!

Vorige week donderdag ging ik nog eens naar de gynaecoloog. Met de groei van onze kleine spruit is alles dik in orde! Oef. Het gewicht werd geschat op 2,450 kg wat trouwens exact het geboortegewicht was van zoonlief op 38 weken zwangerschap. Dus ons tweede kindje doet het beter qua groei!


Onze kleine stuitligger blijkt zich ondertussen al een klein beetje verplaatst te hebben in mijn buik en is nu een dwarsligger geworden (dat belooft!). We zijn er dus nog niet helemaal …. Zijn hoofd ligt nu rechts en zijn beentjes langs links.

Deze week moet ik beslissen of ik een uitwendige draaiing ga laten doen, want die moet dan plaatsvinden op 37 weken. 

De gynaecoloog heeft mij het hele proces al eens uitgelegd: ik zou een halve dag worden opgenomen in het ziekenhuis. Daar zou ik dan eerst een echo + monitor krijgen om na te gaan of alles veilig genoeg is om de draaiing te laten doorgaan (zit de navelstreng bijvoorbeeld niet rond het hoofdje? etc.). Dan zou ik weeënremmers krijgen die alles moeten doen ontspannen maar die er tegelijkertijd voor zullen zorgen dat ik hartkloppingen zal krijgen wat het dan weer moeilijk zal maken om zelf te ontspannen. Uiteindelijk kan de draaiing gebeuren (lees: veel gesleur en getrek aan de buik). Er is ongeveer 50% kans dat het lukt, dus ook 50% kans dat het niet lukt en al die miserie voor niets is geweest. 
Tot slot zal er dan nog een bloedafname volgen om na te gaan of er geen stukjes placenta zijn losgekomen (indien ja –> spoedkeizersnede) en zal er nog een lange monitorsessie volgen om na te gaan of de draaiing geen weeën heeft veroorzaakt (indien ja –> in ziekenhuis blijven voor observatie).

Donderdag moet ik hier een beslissing over nemen en ik weet echt nog niet wat ik ga doen… Wordt vervolgd!


Afgelopen weekend heb ik mijn gedachten even verzet en ben ik gaan shoppen voor onze kleine spruit, ik kocht onder meer de volgende kleertjes bij Hema:


En zo zijn we alweer een stapje dichterbij de geboorte gekomen!

Groetjes,

Sheena

Nog 5 weken!

Deze week supporteren we voor onze Rode Duivels, dus een zwangerschapsfoto in thema mag niet ontbreken:

Nog vijf weken, de tijd vliegt toch wel voorbij eerlijk gezegd. Zelfs al klaag ik de laatste tijd dat het genoeg is geweest, dat ik het liefst NU zou bevallen, toch blijven de dagen vrij snel voorbij gaan.

Deze week is een bijzondere week want het is mijn laatste werkweek! Vanaf woensdag ben ik thuis en kan ik eindelijk werk maken van mijn 120 doopsuikerzakjes die ik nog in elkaar moet naaien. Daarna hoop ik mijn naaimachine ook nog te kunnen inzetten voor enkele baby kleertjes, zolang ik tenminste geen platte rust hoef te nemen van de gynaecoloog.
Donderdag moet ik nog eens op controle en dan weet ik weer wat meer over hoe het nu gaat met de groei van onze kleine man. Volgens mij ligt hij trouwens nog steeds in stuit. Ik heb al maar wat informatie opgezocht op internet over een uitwendige draaiing en hoe dat in zijn werk gaat want ik vermoed dat ik daar deze week een beslissing over zal moeten nemen. Ook over een keizersnede heb ik al wat informatie opgezocht omdat het stilaan tijd wordt om mij mentaal voor te bereiden op het ‘worst-case scenario’.

Slapen lukt de laatste tijd helemaal niet goed meer. Ik slaap in blokjes van maximum 2 uur en vanaf een uur of 5 ’s ochtends lig ik wakker tot mijn wekker afloopt.
Ik begin mij ’s nachts ook over allerlei zaken zorgen te maken in bed, zo was ik vannacht aan het nadenken over onze doopsuiker en of die niet te meisjesachtig was. Iets waar ik mij overdag nooit zorgen over maak maar ’s nachts blijkt dat ineens een groot probleem te zijn. En zo zijn er nog veel zaken waar ik ’s nachts over begin na te denken…dan komt ook weer die angst over hoe het leven zal zijn met twee kinderen, maar tegelijkertijd voel ik ook veel nieuwsgierigheid naar onze kleine man en hoe zoonlief erop zal reageren. Ik zal nog een week of vijf geduld moeten hebben voor de antwoorden op al mijn vragen …

Ohja deze cartoon kwam ik deze week tegen en vind ik héél erg herkenbaar:



Tot de volgende!

Sheena