NY


….In New York, concrete jungle where dreams are made, oh
There’s nothing you can’t do, now you’re in New York
These streets will make you feel brand new
Big lights will inspire you, let’s hear it for New York
New York, New York

— Jay-Z – Empire State Of Mind Lyrics  —-



Er komt daar zelfs nog een zinnetje achter : I made you hot, nigga
Maar dat heb ik toch maar gewist 😉
Het is alsof ik dit gisteren nog maar schreef, en nu is het plots oktober en zijn we maar enkele dagen meer verwijderd van ons vertrek naar New York.

De eerste vliegreis voor zoonlief en meteen een lange. Ik ben heel benieuwd hoe dat gaat verlopen. Ik durf mij de worst-case-scenario’s gewoon niet voorstellen. We gaan het wel zien eens het zover is.
De voorbereidingen van de reis heb ik, van zodra hotel en vlucht gevonden en geboekt werden, een beetje aan mij voorbij laten gaan. Ik was van plan om nog allerlei zaken op te zoeken, maar blijkbaar heb ik daar dan toch geen tijd voor gevonden (ik werd namelijk plots besmet met de naaimicrobe). Gelukkig gaan er nog andere mensen met ons mee naar NY die wél beter voorbereid zijn. Die ga ik dus, eens ter plaatse, gewoon volgen! Lekker gemakkelijk.

Misschien heb ik die voorbereidingen, of het gebrek eraan, ook wel wat bewust zo gedaan. Ik wil niet té veel verwachtingen hebben. Ik weet niet wat er haalbaar zal zijn met zoonlief en wat niet. Dus heb ik besloten dat ik meer voor de ‘sfeer’ van New York naar daar ga. Er zijn natuurlijk wel een paar zaken die ik zéker wil zien, zoals alle grote wolkenkrabbers,het Vrijheidsbeeld, Central Park en Times square. Maar voor de rest zie ik het daar wel. Alles wat er nog bij kan is mooi meegenomen! Zoonlief komt op de eerste plaats. Hij zal het ritme bepalen.

Nog enkele dagen tot vertrek wil ook zeggen: beginnen nadenken over wat er allemaal mee moet in de bagage.
Moest ik alleen zijn , dan was dit heel gemakkelijk: een beetje kledij, een leesboek, fototoestel, geld, gsm, paspoort, vliegticket, toiletgerief en we zijn weg.
Maar nu zit ik met een buggy, speelgoed, boekjes, eten, drinken, pampers, vochtige doekjes, flesjes, slaapzak, allerlei medicatie, kledij + véél reservekledij, voetenzak, regenkap voor de buggy, tetradoeken, … 
Ik ga mij moeten forceren om er eens op tijd mee te starten, met het maken van de koffers, en niet zoals bij de laatste grote reis om middernacht mijn koffer nog maken terwijl we om 6u moesten opstaan.

Het zal hier de komende week even een reisblog worden met verslagjes over onze trip. Zo kom je meteen te weten of met een 1,5-jarige naar NY reizen een goed of een slecht idee is (indien we de vliegreis overleven!).

Groetjes,

Sheena


Beam me up, Scotty

en zet mij hier maar weer neer:

Port Douglas, Queensland, Australië.

Nergens ben ik al zo tot rust kunnen komen als in dit stadje.
Dat kan ook moeilijk anders want alles wat je nodig hebt om je goed te voelen is daar aanwezig: zon, vriendelijke mensen, toffe winkeltjes, water, sfeer, strand, lekker eten, avontuur, …(Ok er zijn daar ook levensgevaarlijke kwallen en krokodillen maar dat is gewoon een kwestie van even goed op te letten.. no worries!)

In deze lente, die de naam lente niet eens waardig is, denk ik hier heel vaak aan terug. Konden we hier maar élk jaar op vakantie gaan. Dan was ik nu mijn valiezen al aan het pakken.

Maar we kunnen niet veel anders dan hopen, duimen, dat we hier toch ook nog iets van lente/zomer krijgen. En dat we dan thuis op ons terras ons eigen PortDouglas gevoel kunnen beleven.
Ik heb het nodig!

Sheena

New York!

Het is beslist: we gaan dit najaar naar New YorK! De vluchten en het hotel/appartement zijn geboekt. 
‘We’ dat zijn :manlief, onze zoon en ikzelf + mijn ouders en mijn zus. Met vijf volwassenen zullen we hopelijk genoeg ogen hebben om onze (tegen dan) 1,5-jarige in het oog te houden. En om hem te entertainen op de lange vlucht.

Vliegen doen we met Brussels Airlines en logeren doen we in het Best Western Hospitality House. We huren daar een appartement. Dat lijkt ons praktischer met een peuter erbij. Zo hebben we ons eigen ‘huisje’ in NY waar we regelmatig even terug naartoe kunnen gaan om uit te rusten en waar we een lekkere (peuter)maaltijd kunnen bereiden. Bovendien wonen we dan allen samen ipv ieder apart in zijn hotelkamer.
Hieronder wat foto’s van het appartement:

                      

                              

Ik vind het er alvast heel goed uitzien en de commentaren op internet zijn positief. Dus hopelijk valt het mee! 

Nu dat alles geboekt is kunnen we beginnen zoeken naar allerlei reistips: wat is de moeite om daar ginds allemaal te bezoeken? Waar kunnen we lekker eten/drinken? Wat kunnen we best allemaal meenemen om de reis voor onze zoon zo makkelijk mogelijk te maken? Hoe geraken we van de luchthaven naar het hotel? Enzovoort enzovoort. We weten weer wat te doen! Als jullie tips hebben hoor ik ze graag (over NY of over reizen met jonge kindjes in het algemeen).

Over ons kindje gesproken: hij is bijna één jaar oud en vanavond zal hij voor het EERST in zijn eigen kamer slapen. Ja, nu pas! Wij hebben net de verbouwing van onze zolder afgerond. Wij hebben van onze zolder twee slaapkamers gemaakt waarvan één voor onze zoon (en de andere is nog ‘reserve’). Tot nu toe sliep hij gewoon bij ons op de kamer.
Ik heb net alles nog liggen kuisen, want zo’n net verbouwde kamer is VUIL en manlief is nu nog snel zijn bed aan het installeren.
Ik ben benieuwd of we erin zullen slagen om de zoon daar de hele nacht te laten slapen. Ik vrees van niet, want de laatste weken slaapt hij zeer slecht.
We zullen zien … Gelukkig is het morgen een feestdag en hoeven we dus alvast niet vroeg op te staan.

Tot slot nog even dit:Weet je dit nog?
Wel: ik heb ze ondertussen getest en vond ze niet goed! De zoektocht naar tuinmeubels gaat dus verder …

Tot de volgende,

Sheena