Life Lately #6

Hier ben ik weer 🙂 Hoog tijd om het bloggen weer op te pikken. Er zijn intussen al zoveel weken en maanden verstreken dat ik beslist heb om vandaag van start te gaan met een ‘life lately‘. Het type bericht waarin ik zowat alles wat ik wil vertellen over de afgelopen maanden kan vertellen in 1 enkele blogpost. Here we go …

  • er was de onvergetelijke warme zomer van 2018. In het begin van de zomer kregen we het geniale idee om een zwembadje op te zetten met een filter erbij en zo van die dingen. Wekenlang hebben we daar geniet van gehad. De beste investering van het jaar (samen met onze nieuwe stofzuiger)!
  • Onze jongens werden weer een jaartje ouder: 4 en 6 jaar zijn ze intussen. Ook de man in huis was al jarig (36) en al die jarigen werden hier natuurlijk uitgebreid gevierd met slingers, taarten, kaas & wijn, hamburgerfeestjes, familiebezoek en een hoop kinderen in huis. We hebben het gelukkig allemaal weer overleefd! Nu enkel mijn verjaardag nog ….
  • Ik kreeg wat interieurinrichting kriebels. Nu de verbouwing (ongeveer… de garage is nog een bouwwerf) klaar is pasten enkele meubels niet goed meer in ons huis. Er verdwenen intussen al een buffetkast, een boekenkast en een kleerkast en er kwamen al een paar nieuwe (Ikea) meubels in de plaats. Het voelt al wat beter aan nu maar we zijn er nog lang niet. We hebben hier nog een hoop meubels staan die we kochten toen we net gingen samenwonen (in 2007) en op termijn gaan deze allemaal nog vervangen moeten worden want ze hebben intussen hun beste tijd wel gehad. We weten weer waarvoor we kunnen sparen!
  • Over sparen gesproken: ik heb Kelly haar YNAB cursus gevolgd en vul sinds augustus onze YNAB zorgvuldig in. We hadden het programma al eerder maar toen werd het door mijn man beheerd en nu wou ik er toch ook graag eens zelf induiken. Die YNAB is zo’n handige tool om de financiën mee in de gaten te houden, ik zou niet meer zonder kunnen.
  • YNAB liet mij trouwens inzien dat er nog wel een budgetje over was om iets te kopen waar we al lang over aan het twijfelen waren, namelijk een loopband voor in huis. De loopband staat er intussen (naast onze wasmachine in het waskot) en werd al veel gebruikt. Superhandig dat ik nu kan lopen wanneer ik wil, ook wanneer ik geen babysit heb voor de jongens bijvoorbeeld.
  • de jongste zoon leerde fietsen op twee wielen en de oudste durfde eindelijk op zijn grote fiets fietsen. Ook ik fietste weer meer dan ooit!
  • ook de jongens hun zwemlessen gaan steeds beter. De oudste zoon was altijd heel angstig in het zwembad maar daar begint nu echt verandering in te komen. Ze zitten intussen ook samen in hetzelfde zwemgroepje en maken mooie vorderingen
  • ik zag Pearl Jam op Werchter <3
  • de jongens kregen deze zomer een ‘ik wil een lego trein’ – obsessie en er werd hier wekenlang naar niets anders gekeken dan naar filmpjes op Youtube over legotreinen. We hebben hen toen gezegd dat ze zo’n trein maar aan de Sint moeten vragen. Benieuwd of er dus binnen een week of twee zo’n trein in hun schoentje zal zitten … spannend!!! Ik ben wel al enorm trots dat ze zo flink hebben kunnen wachten tot de Sint want ze zijn nog altijd even zot van die trein en kunnen er maar niet over zwijgen 🙂
  • De jongens gingen in de zomer een week op sportkamp (dagkamp) en ze vonden het leuk maar ze willen het niet nog eens doen. We zullen dus iets anders moeten zoeken voor de volgende zomer …
  • Al moeten we voor de oudste zoon nu ook weer niet zo lang zoeken want die gaat sinds enkele weken naar de scouts en hij zou dus eventueel op scoutskamp kunnen gaan. Tot nu toe lijkt hij de scouts wel leuk te vinden en wij vinden zo’n rustigere zondagnamiddag ook heel leuk dus: win-win!
  • ik heb dit jaar echt weer zoveel plezier in het lezen van boeken, ik zal op het einde van het jaar eens een overzicht maken van de boeken die ik dit jaar gelezen heb en of ik ze zou aanraden of niet
  • ik sloot mijn stoffenwebshop definitief, maar daar vertelde ik in de vorige post al over. Ik heb er geen spijt van, het bleek dus de juiste beslissing, oef 🙂
  • Ik liep de Night run in Brussel (8km) en binnen een week of drie staat de Urban Trail van Mechelen weer op de planning (10 km). Ik begin ook te twijfelen of ik in 2019 misschien eens een langere afstand zou gaan lopen, de 10 miles of zo maar ik weet het nog niet zeker, we zien wel ..
  • De man en ik hadden een heerlijk weekend in Dordrecht en Villa Augustus met ons tweetjes. Ik schreef er een blogpost over die al voor 80% klaar staat maar die ik dan toch niet verder kreeg afgewerkt blijkbaar. Deze komt er misschien binnenkort nog aan! Of niet, ik beloof niks.
  • De oudste zoon doet nu ook aan ju-jitsu, twee keer in de week. Ik twijfelde of het wel iets voor hem zou zijn maar hij gaat echt graag en ook daar zie ik hem week na week vorderingen maken.
  • Op het werk kwam ik terecht in alweer een nieuwe reorganisatie maar intussen doe ik gewoon van ‘go with the flow’ enal. Ik probeer er niet meer wakker van te liggen …
  • Ik nam eens een namiddag de tijd om al mijn foto albums van vroeger door te bladeren en de beste foto’s in te scannen op mijn gsm (met de app Fotoscan). Nu heb ik dus een bundel jeugdfoto’s op mijn GSM staan en daar blader ik graag eens door. De foto albums zelf kunnen nu definitief naar de zolder verhuizen.
  • We blijven hier op een rustig tempo verder werken aan ons huis en in de tuin. Zo plante ik laatst nog 40 grassen en een honderdtal bloembollen in een nieuwe border. We doen alles zelf behalve het terras dat we zonet hebben laten aanleggen. Wat is het zalig om nu een écht terras te hebben voor het eerst in meer dan 10 jaar. Ik kan al niet wachten tot de lente!
  • Binnen een week of twee hebben we een afspraak bij een reisbureau. We willen weer eens een stukje van de wereld gaan verkennen. West-Amerika staat bij mij al lang op het verlanglijstje dus we gaan eens kijken wat er mogelijk is (met de kinderen en qua budget …). Dan hebben we weer iets om naar uit te kijken.

Ik kan hier zo blijven vertellen maar ik moet ergens stoppen om het leesbaar te houden. Zodus:

Tot de volgende!

PS: ik heb hier even geen extra foto’s toegevoegd want ik weet dat ik dan waarschijnlijk dit bericht ook weer niet gepubliceerd ga krijgen wegens teveel gedoe met foto’s … maar wie foto’s wil zien die bij de bovenstaande berichten horen mag mij altijd toevoegen op Instagram (@sheenablogt)!

Waarom ik stop met mijn bijberoep

Vorige week vrijdag heb ik na maanden getwijfel mijn grote nieuws dan toch eindelijk de wijde wereld in gestuurd: ik stop met mijn bijberoep, ik stop met mijn online stoffenwinkel.
De eerste vraag die iedereen dan stelt is: ‘waarom stop je?’
Awel ik zal het eens vertellen …

Er is eigenlijk niet echt één grote reden die de doorslag heeft gegeven om te stoppen. Het zijn eerder een hoop kleine redenen bij elkaar die mij al maanden deden twijfelen om er nog mee verder te gaan.

Ik vertelde jullie hier al eens welke taken er allemaal komen kijken bij het runnen van een eigen stoffenwebshop. Het zijn er heel wat, heel wat taken die ik deed na mijn gewone werkuren en in de weekends. Omdat mijn liefde voor stoffen zo groot is deed ik dat allemaal graag, het heeft voor mij nooit als ‘werken’ aangevoeld maar het legde toch ergens een constante druk op mijn schouders. Altijd kijken of er nog bestellingen zijn, updates uitvoeren op de webshop, nieuwe aankopen doen, facturen betalen, mails beantwoorden, promoties bedenken… het stopt eigenlijk nooit. En daar wil ik nu weer even van af, ik heb nood aan zorgeloze vrije tijd, het is goed geweest zo na vier jaar. Hoe fantastisch het ook was en hoe trots ik ook ben op mijn shop het is tijd om te stoppen.
Ik voel nu al dat er effectief een last van mijn schouders begint te vallen sinds de aankondiging van mijn nieuws dus ik weet dat het de juiste keuze was.

Ik zeg nu wel ‘nood aan zorgeloze vrije tijd’ maar denk nu niet dat dat gelijk staat aan alleen maar wat luieren want dat kan ik niet zo goed. Ik heb graag iets te doen en ik ga sowieso dat gat dat de webshop zal achterlaten opvullen met andere zaken, met hobby’s en interesses die de laatste vier jaar werden verwaarloosd of waarvoor ik geen tijd had om er mee te starten.
Zo wil ik in de eerste plaats weer meer gaan naaien en breien. De webshop heeft een beetje mijn vreugde om zelf nog kledij te maken weggenomen, ik kan niet goed uitleggen waarom maar ik had dan het gevoel dat ik in functie van de shop iets moest maken en niet zozeer voor mijzelf.
Net voor de uitverkoop knipte ik van al mijn favoriete rollen stof nog wat stukken voor mijzelf en plots voelde ik het weer, de échte goesting om aan de slag te gaan met die stoffen, stoffen die ik nu wel puur voor mijzelf heb gekozen. Dat gaf mij alweer de bevestiging dat ik de juiste keuze had gemaakt.


Zelf kledij maken is lang niet het enige dat ik nog wil gaan doen. Eén van mijn eerstkomende projecten na de uitverkoop zal het herinrichten van de stoffenkamer hier thuis zijn. We gaan er een logeerkamer/bureau van maken en ik kijk er echt al naar uit om het hier weer eens helemaal anders te gaan inrichten. Ook dit was dus eigenlijk een reden om te stoppen. In het algemeen wil ik mij ook graag meer gaan verdiepen in interieur inrichting, misschien kan ik zelf eens ergens een cursus of workshop gaan volgen.

Verder zijn er natuurlijk nog mijn gezin, onze twee jongens die vaak moesten horen dat ‘mama nog eerst even wat stof moest gaan knippen’ of die mij in het weekend niet mochten storen omdat ik met de boekhouding bezig was. Ook voor hen zal het fijn zijn om weer wat meer mama tijd te krijgen. Met hen wil ik wél graag tijd maken om gewoon eens samen niets te doen. Te luieren, te knuffelen, gewoon gezellig samen zijn.

En dan is er nog het bloggen. Mijn blogje waarop dit jaar nog niet echt veel verscheen op het 40 dagen bloggen project na omdat ik er geen energie voor kon vinden. Ik wil hier nog zoveel herinneringen neerpennen voor later. Over onze fantastische zomer bijvoorbeeld maar ook over de verbouwingen en ons tuinproject waar we mee bezig zijn. Van zodra de uitverkoop achter de rug is kom ik hier weer schrijven.

Veel (te veel) plannen dus maar eerst moet ik mijn webshop verhaal nog zo goed mogelijk afronden. Ik hoop heel hard dat ik nog van al mijn voorraad ga af geraken. Er is al veel weg dankzij de allerbeste klanten van de hele wereld maar er is toch ook nog best veel over … dus ga zeker eens een kijkje nemen want wie weet zit er nog iets tussen voor jou of iemand die je kent, vertel het zeker verder! Het zijn fantastisch goede stoffen aan grote kortingen dus niet twijfelen 🙂

Een Kielo Wrap Dress voor mijzelf

Een week of twee geleden kwam er hier een rol stof toe voor mijn webshop, namelijk dit stofje (dat trouwens intussen alweer uitverkocht is ):

Ik wist meteen dat ik uit die stof een maxi jurk voor mijzelf wou maken. Maar welke maxi jurk? Daar had ik niet meteen een idee van. Tot ik bij haar een schitterende Kielo Wrap Dress voorbij zag komen, de keuze was snel gemaakt!

Vorige week woensdag had ik een dagje vrij voor mijzelf (de jongens waren op sportkamp!) en mijn naaimachine werd eindelijk nog eens van onder het stof gehaald. De jurk zit heel eenvoudig in elkaar, eigenlijk zijn er maar drie patroondelen dus er kan al niet zo heel veel mislopen, een ideaal project voor mij dus.
Ik heb voor het eerst eens aandacht besteed aan een doorlopende print op de rug. Daar kwam heel wat denkwerk aan te pas want ik had dat dus nog nooit gedaan. Het resultaat was nog niet perfect maar het kwam toch al erg dicht in de buurt. Goed genoeg voor een eerste poging!

De jurk zelf kan je op verschillende manieren dragen door vooraan of achteraan vast te knopen, ik ben nog wat aan het zoeken wat ik het mooiste vind.
Ik ben trouwens al aan het twijfelen om ook eens een korte versie van het patroon te maken, volgens mij gaat dat ook heel mooi zijn.

Sinds de jurk af is heb ik ze al vele uren gedragen en ze zit zalig. Het patroon is echt iets voor mij. Niet te stijf, lekker luchtig en nonchalant 🙂 Dit is het resultaat:

Tot de volgende!

 

Een verslag van onze vakantie in de Dordogne

Aangezien onze oudste zoon in september naar het eerste leerjaar gaat was het dit schooljaar de laatste kans om nog eens buiten seizoen op vakantie te gaan. En zo geschiedde. We vonden op het internet een mooi vakantiehuisje in de Dordogne (Frankrijk), nabij Issigeac en de voorlaatste week van het schooljaar was het zo ver.

Na een 10 uur durende rit (die verbazend goed ging met twee kleuters op de achterbank ondanks dat ze niet wilden slapen) kwamen we aan op onze bestemming waar we een zalige vakantieweek hebben gehad. We zijn nu een dag of vier weer thuis en ik heb echt moeite gehad om mij hier weer aan te passen.
Gelukkig schijnt de zon in België intussen ook weer volop en dat verzacht de pijn.

In deze blogpost deel ik graag onze vakantietips:

Leuke uitstappen in de omgeving

We bezochten, op de enige druilerige namiddag van ons verlof, de ‘Gouffre de Proumeyssac‘. Een prachtige grot in de buurt van Le Bugue. De grot zelf bestaat slechts uit één grote, hoge ruimte maar het is zeker de moeite om eens gezien te hebben. Als je geen hoogtevrees hebt (wat ik dus wel heb) dan kan je er zelfs voor kiezen om de grot via de oorspronkelijke ingang te bezoeken zijnde een kleine opening in de grond waardoor je via een soort ton naar beneden wordt gebracht. Gelukkig is er ook een alternatieve ingang waarbij je gewoon zo de grot kan inwandelen.
Onze oudste zoon was erg bang in de grot omdat het er vaak donker werd (voor een klank- en lichtspel). De jongste zoon trok er zich daarentegen allemaal niets van aan en vond het bezoek wel heel fijn. En wij ook!
Foto’s heb ik niet kunnen maken (dat mocht niet) maar op hun website vond ik dit filmpje:


Op het domein van de grot zijn er nog een aantal leuke dingen om te ontdekken, heel fijn als je even moet wachten voordat je naar binnen mag.

Ik hou enorm van de markten in Frankrijk. Dit jaar bezochten we de markten van Issigeac (zondag), van Castillonnès (dinsdag) en van Eymet (donderdag). Alle drie de moeite al was die van Castillonnès wel de kleinste. Tip: ga voor 10 uur naar deze markten want ze worden druk bezocht (echt met bussen toeristen en al). Wij waren er steeds rond 9u en dan was het nog lekker rustig. Issigeac is een prachtig middeleeuws dorpje dat op zich al de moeite is om eens te bezoeken. Het is niet groot maar het is er heel gezellig om in rond te wandelen. Het lag vlakbij ons vakantiehuisje dus wij kwamen er regelmatig om onze boodschappen te doen. Op alledrie de markten kochten we steeds dezelfde zaken, namelijk alles wat we nodig hadden voor onze lunch en aperitiefje van de dag: kaas, fruit, brood, worst, olijven en wijn. Op culinair vlak kwamen we echt niets te kort.

We bezochten verder ook nog het kasteel van Biron. De perfecte uitstap voor onze twee jongens die zot zijn van kastelen en ridders. Tot mijn grote verbazing was onze oudste zoon er zelfs helemaal niet bang terwijl we toch vaak wat donkere kamers en trappen moesten binnengaan. Op een bepaald moment stonden we zelfs ergens op een zolderkamertje vol duiven en vogelstront en ook dat vond hij niet erg. Ik daarentegen had gedurende het hele bezoek een beetje een griezelig gevoel, ik denk omdat we er zo goed als alleen waren en het ook wel een vreemd kasteel was in verschillende bouwstijlen. Door de eeuwen heen werden er stukken bijgebouwd en het kasteel heeft ook verschillende oorlogen meegemaakt.
Het bezoek was meer dan de moeite waard. De prachtige vergezichten kregen we er nog eens gratis bij.
Na het bezoek hielden we nog even halt in de nabijgelegen verstingstad Monpazier waar het gezellig slenteren was door de oude straatjes.

Op donderdag bezochten we mijn ouders die in de buurt van Le Bugue verbleven. Het plan was om daar samen naar een pretparkje te gaan maar dat bleek helaas uitzonderlijk gesloten te zijn. Als alternatief gingen we naar het plaatselijke aquarium waar we eerder al eens waren geweest. De jongens vonden het leuk en het was ook fijn om te zien dat er een nieuw stuk was bijgekomen met allemaal krokodillen maar in het algemeen hield ik er toch niet zo’n enthousiast gevoel aan over. Dat het 34 graden was toen we het bezochten en ik mij kapot aan het zweten was kan daar ook wel iets mee te maken hebben …

Tot slot bezochten we ook nog een wijnkasteel, dat van Monbazillac. Het was een kleiner kasteel dan dat van Biron maar toch ook fijn om even door te wandelen (zeker voor de jongens) en buiten heb je echt een prachtig zicht op de hele wijnstreek van Bergerac.

Ons vakantiehuis 

Het huisje dat we gehuurd hadden was alles wat we gehoopt hadden. Iets onbekends boeken via internet kan al wel eens tegenvallen maar van zodra we op het domein toekwamen zagen we dat de foto’s niet gelogen hadden. We huurden één van de drie huisjes op het domein en deelden met de andere vakantiegangers een gemeenschappelijk zwembad en tuin (met speeltuin). We hadden geluk want er waren maar drie andere mensen op het domein aanwezig en die zwommen amper dus wij hadden het zwembad eigenlijk voor ons alleen. Dat kwam goed uit want ik heb veel tijd moeten investeren in het overhalen van de oudste zoon om zijn angst om in het diepe water te zwemmen (met bandjes) te overwinnen. Dat lukt toch altijd net iets beter als er dan niemand in de buurt is. Op dag twee maakte hij de klik en toen was hij vertrokken … de rest van de week konden we samen ten volle genieten van het zwembad. Het weer zat ons enorm mee: na twee bewolkte dagen kregen we de rest van de week alleen maar zon te zien en temperaturen rond 30 graden.

Bij het huis kregen we nog heel wat extra service:
– de frigo was gevuld bij aankomst met allerlei lekkers. Er was ook een heleboel fruit, brood, koffie en thee voorzien. We voelden ons meteen thuis zo.
– elke dag werden onze bedden opgemaakt en indien gewenst de handdoeken vervangen
– elke dag werd ons huisje opgeruimd, de vuilbakken werden dagelijks leeggemaakt, de nespresso capsules werden terug aangevuld, de afwasmachine werd gevuld als we dat zelf nog niet hadden gedaan etc.
– elke dag kwam er iemand het zwembad en de prachtige rozenstruiken in de tuin verzorgen

Kortom: pure luxe! Het is niet van onze gewoonte om zo luxueus op vakantie te gaan maar dat is dan het voordeel van buiten seizoen op reis gaan, dan zijn die zaken nog nét betaalbaar. Het heeft alleszins deugd gedaan want het zorgde ervoor dat wij echt ten volle hebben kunnen genieten van de prachtige omgeving waarin we terecht waren gekomen.

Een vakantie om nooit te vergeten!

PS: we gingen 5 jaar geleden ook al eens naar de Dordogne, de vakantietips van die reis kan je hier terugvinden. Toen zaten we meer in de buurt van Sarlat.