Tijdens de kerstvakantie namen wij met ons gezin de trein naar het station Brussel Luxemburg voor een bezoek aan het museum voor natuurwetenschappen, beter gekend als het ‘dinomuseum‘. Het museum ligt op een paar minuten wandelen van het station en is dus heel makkelijk bereikbaar met het openbaar vervoer. Gelukkig maar want ter plaatse is er niet veel parking voorzien.
Na de leuke treinrit, met twee kleuters die hun ogen uitkeken onderweg en een korte wandeling kwamen we aan bij hét dinomuseum. Spannend! We waren er al een paar dagen met onze jongens over aan het praten en ze waren echt heel benieuwd naar wat zou komen.
Eenmaal binnengekomen in het museum moesten we onze jassen & rugzakken in een vestiaire achterlaten en daarna begon de zoektocht naar de dinosaurussen. Want wij waren daar natuurlijk vooral voor de dino’s.
Het duurde niet lang of we hadden de juiste zaal gevonden. Een hele grote zaal vol skeletten! Het was er wat mysterieus verlicht en hier en daar hoorden we dinogeluiden wat ervoor zorgde dat onze oudste kleuter toch weer een klein beetje bang werd.
Onze jongste daarentegen, die was binnen de kortste keren aan het rondcrossen tussen alle objecten en hij ontdekte er de leukste dingen: een computer waar hij op kon tekenen, een zandbak waarin hij een dino kon opgraven en heel veel zaken die hij kon openen/aan kon draaien/ op kun duwen/ etc ….
Na een tijdje rondgewandeld te hebben in de zaal begon ook onze oudste zoon zijn angst te verliezen en konden we écht naar de dino’s beginnen kijken en de uitleg erbij voorlezen. Hij vond het boeiend en wij ook.
Na een uitgebreide wandeling door de dinozaal gingen we ook de rest van het museum verkennen. Onze oudste kleuter (bijna 6) was heel geïnteresseerd in de zaal over mensen. Daarin konden we onder meer zien hoe we van apen naar mensen zijn geëvolueerd en ook hoe een baby in de buik van een mama groeit. Hij stelde ons héél veel vragen in die zaal en het was fijn dat we hem een antwoord konden geven door hem zaken aan te wijzen in het museum. Hij heeft er echt wel wat van opgestoken maar tegelijkertijd was het voor hem ook heel verwarrend om bijvoorbeeld te proberen te begrijpen dat hij, noch papa, noch opa eerst een aap waren. Probeer het maar eens uit te leggen! 🙂
Ook de andere zalen brachten we een bezoekje (behalve de tijdelijke tentoonstelling) en uiteindelijk wandelden we, na nog één laatste blik op de dino’s, terug naar het station. Onze uitstap zat er alweer op. Het was de moeite! We zijn uiteindelijk niet zo superlang in het museum geweest, ik denk een uur of twee maximum, het was net lang genoeg om onze twee kleuters heel de tijd geboeid te houden. Er werd hier thuis nog veel nagepraat over het museum, door beide kleuters en dan weten we dat het weer goed was 🙂
40 dagen bloggen: 12/40
Skipdagen : 2/6
