Kapitein Winokio

kapitein1

Toen onze oudste zoon werd geboren kregen wij een cd cadeau van ‘Kapitein Winokio’ cadeau. Het werd de eerste van een hele verzameling cd’s én dvd’s van deze man en zijn kompanen. We zijn hier intussen echte fans geworden!

Nu onze oudste 3,5 jaar is vonden wij hem oud genoeg om hem eens mee te nemen naar een concert van de Kapitein. Maar helaas, de Kapitein is populair en alle concerten in de buurt waren reeds uitverkocht. Gelukkig volg ik de man ook op Facebook en zag ik plots een aankondiging dat ze in het weekend een half uurtje gratis zouden optreden in een winkel in de buurt. Dat mochten wij niet missen! Met ons viertjes + de meter van onze oudste die ons de Kapitein heeft leren kennen, trokken we naar het optreden. De kinderen mochten gaan zitten op een mat vlakbij het ‘podium’. We moesten nog eventjes wachten maar uiteindelijk was hét moment daar en kwamen de muzikanten op. Ze brachten een leuke, vrolijke sfeer met zich mee en deden ons meteen lachen (‘zijn jullie allemaal broertjes en zusjes?’ – ‘JAAAA’ riepen alle kindjes – ‘amai dat moet nogal een grote chocopot zijn bij het ontbijt!’). Onze jongste (1,5 jaar) was meteen fan en keek geboeid. Onze oudste kreeg echter plots een beetje schrik en verliet zijn plaatsje vooraan om ons achteraan in het publiek op te zoeken. De rest van het concert zou hij achteraan doorbrengen, hij was met geen stokken meer vooraan te krijgen. Jammer!

kapitein2
onze jongste (met zijn gele mouwen) charmeert de muzikanten

Zeer jammer, want het optreden was TOP! Onze jongste ging helemaal uit de bol en begon zowaar al zittend te dansen, heel grappig om te zien. Zelf heb ik er ook van genoten. De liedjes zijn fijn om te horen en in de teksten zit veel humor, voor groot en klein.

Na het optreden kregen we nog een handtekening van Kapitein Winokio, toen durfde de oudste weer tevoorschijn te komen. Hij reageert vaak zo op dingen die nieuw zijn voor hem, ik ben er zeker van dat hij bij een volgend concert op de eerst rij wil staan. En dat volgende optreden mag er wat mij betreft snel komen!

kapitein3

Groetjes,

Sheena

Kleuterpraat

Die kleuter van ons praat steeds beter, sinds hij naar school gaat is zijn woordenschat aanzienlijk gegroeid. Maar toch blijven er van die schattige foutjes inzitten en die wil ik niet vergeten:

  • ‘Dit is mijn wintervoet‘ zei hij en hij wees naar zijn linkervoet
  • ‘Zie je dat mama, daar ligt een pompoen’ zei hij toen we rond de Halloween periode voorbij een vrolijk versierd huis reden. ‘Ja’ zei ik ‘die mensen hebben hun huis mooi versierd’. ‘Neen mama’ zei hij , ‘die pompoen is gewoon uit de lucht gevallen’. Ah zo, ok weer iets bijgeleerd dan 😉
  • ‘Mama, later als ik groot ben dan ga ik bij jou blijven wonen want dan zijn alle huizen al vol!’
  • En als ik hem dan vraag of zijn broer dan ook bij ons gaat blijven wonen is het antwoord ‘neen die gaat naar een ander huisje wonen’
  • ‘Ik ben gewond!’ is de zin die hij steevast roept wanneer hij wint
  • ‘Kijk mama een noodgeval‘ maar hij bedoelde een waterval
  • ‘Kijk mama een woestijn’ zei hij en hij wees naar een fontein
  • ‘Maar eilegijk , eilegijk is dat toch niet lief van dat kindje hé!’
  • ‘Dit is de politie en de politieman moet de poeffen vangen’ (boeven)
  • ‘Jij bent lief mama’ – en dan smelt mijn hart natuurlijk
  • ‘Papa is niet lief’ – tja, het is een mama’s kindje vrees ik 😉
  • ‘Ik ga met jou trouwen mama’ (ik had hem ons trouwalbum eens laten zien en dat bracht hem op ideeën)
  • ‘Mama, ik heb een goed idee: we kunnen straks een koekje eten! Dat is een goed idee hé!’ – tja wat zeg je daar dan op 😉
  • Toen ze op school de nieuwjaarsbrief aan het maken waren zei hij ’s avonds ‘mama, vandaag hebben wij onze lippen rood geverfd en een kusje gegeven op een blad en dan moesten wij iets zeggen van wat zit er in mijn doosje? Een sterretje, een hartje en een zoen van je kapoen. Maar dat mag ik nog niet verklappen hé!!’ – We wisten van niks 🙂

Groetjes,

Sheena

 

#boostyourpositivity – Opdracht 4: Quality Time

boostyourpositivity

De vierde en laatste opdracht in het kader van #boostyourpositivity verscheen bij Oon: Hoe vullen jullie quality time in? Met zijn allen ontbijten? Voorlezen? Hoe evolueert dat met grotere kinderen? Wordt dat moeilijker of net niet?

Quality Time, daar proberen we dagelijks voor te zorgen. Bij ons is dat bijvoorbeeld:

* Elke avond een verhaaltje voorlezen aan kleuter en daarna samen nog even in bed fantaseren over dat wij piraten zijn en de hele nacht met ons schip moeten varen. Meestal verzinnen we dan ook nog naar waar we gaan varen (pirateneiland, kabouterland, Afrika … we hebben al het een en ander gezien!).

* De woensdagvoormiddag waarop ik alleen thuis ben met onze peuter. We spelen samen, lezen boekjes, eten samen, gaan op wandel, oefenen op de eerste stapjes (hij stapt sinds een week of twee!) en knuffelen er op los.

* Kleuter en ik die met ons tweetjes naar de dierentuin gaan. Hij mag dan de route bepalen en ik volg.

* Op restaurant gaan met ons viertjes.

* Met kleuter uit de speelgoedboekjes al het leukste speelgoed knippen en een verlanglijst voor Sinterklaas maken.

*Met ons viertjes samenzitten en lachen met hoe kleuter en peuter in een eigen taaltje tegen elkaar beginnen te brabbelen.

* Kleuter die nét iets langer dan gewoonlijk mocht opblijven en bij mij in de zetel mocht liggen die avond waarop papa op stap was met zijn vrienden.

* Kleuter aan de schoolpoort opwachten, het blijft zo leuk om dat blije gezichtje te zien en de klasverhalen te horen terwijl we naar huis wandelen.

* ..

Ik kan zo nog wel even doorgaan, het zit hier ook vaak in de kleine dingen. Samen spelen, een boekje lezen, een knuffel, gaan zwemmen, wandelen… Gewoon eventjes 1-op-1 aandacht. Ik denk dat het alleen maar leuker zal worden naarmate de kinderen ouder worden omdat we dan nog meer mogelijkheden zullen hebben om samen te doen (spelletjes spelen bijvoorbeeld).

Voor de ouders onder jullie: Wat is jullie favoriete quality time moment met jullie kind?

Groetjes,

Sheena

Nog even iets over de roze wolk

roze wolk

 

Ze bestaat wél! Letterlijk en figuurlijk. Ik heb er na beide zwangerschappen op gezweefd en ik word soms een beetje kwaad van al die berichten die tegenwoordig dagelijks de media in worden gestuurd waarin het OK is om te klagen over het moederschap en waarbij de roze wolk als één grote leugen wordt afgeschilderd.

Het is goed dat we door de tegenberichten een realistischer beeld krijgen over het moederschap en daardoor ook de verwachtingen over de roze wolk niet te hoog leggen maar ik vond dat het intussen ook toch nog eens gezegd mocht worden dat mama worden ook een zalige periode kan zijn. Een periode waar ik met veel plezier op terug kijk, ondanks de aanpassingen, de tranen, de paniek, de machteloosheid, …. ik kon het allemaal aan want ik zat op mijn wolk 🙂 En als je nu zwanger bent wens ik je heel veel roze wolken toe!

Groetjes,

Sheena